Transmetohet nga Ebu Abdull-llah Habbab ibn el-Eret'ti r.a. qė thotė: "Iu ankuam Tė Dėrguarit tė All-llahut s.a.v.s. (pėr persekutimet nga mushrikėt) derisa ai ishte i mbėshtetur nėn hije tė Qa'besė nė burdėn e tij qė e kishte bėrė jastėk, e ne i thamė: "A nuk bėnė tė kėrkosh ndihmė pėr ne, a nuk do tė na bėsh lutje (dua)? Ai na tha: "Mė parė (para jush), pėr shkak tė fesė e merrnin njeriun, e hapnin njė gropė, e vendosnin nė tė, e pastaj e merrnin sharrėn dhe ia vendosnin nė kokė dhe e pėrgjysmonin, pastaj ia rrjepnin mishin dhe lėkurėn me krehėr hekuri, por as kjo nuk e largonte nga feja e tij. Pasha All-llahun, All-llahu do ta plotėsojė kėtė fe ashtu qė kalorėsi do tė shkojė prej Sana-sė deri nė Hadramevt e nuk do tė frikėsohet prej askujt tjetėr pėrveē prej All-llahut, dhe prej ujkut pėr kopenė e vet, mirėpo ju po nguteni". (Buhariu)
