Nga Meka në Medine

 

I

O i dërguari i Allahut

Na thuaj për këtë udhëtim

Zemrën tënde si e ndjeve

Kur le atë vendbanim

II

E di se u mërzite

E di se u përmallove

Për Mekken tënde të dashur

E di se shumë u lodhe

III

Ato dite me frikë

Ato net pa gjumë

O i dërguari i Allahut

E di se të munduan shumë

IV

Ebu Bekri, i sinqerti

Shoku yt i mirë

Këtë lajm të gëzuar

E morri me padurim

V

La familjen e vet

Vetëm për të të shoqëruar

Për të na bërë me dije

Se është mysliman i dalluar

VI

Si mbeti Aliu

Në shtratin tënd të dashur

I ri, trim dhe i guximshëm

Me armiqtë për tu përballur

VII

Ja resulullah

Kthe kokën edhe njëherë

Dhe thuaj Mekkes së dashur

Se në shpirt dhimbje ndien

VIII

Tregoji se me dëshirë

Kurrë nuk do ta lëshoje

Por armiqtë e tërbuar

Tanimë të kanë vënë roje

IX

Nuk mund ta thuaje

Më të vërtetën

Ngase ata shpifen për ty

Edhe më të keqen

X

Ata vendosën

Të bëjnë komplot mbi ty

Ata u munduan

Ta shuajnë këtë dritë

XI

Më thuaj rrugës për në Medine

A pata lodhje a mundim

Vallahi zemrat tona

Janë përmalluar për atë takim

XII

Kush nuk do të takohet

Me ty o Ebu’l Kasim

Ti je drita jonë

Për ne je udhëzim

XIII

Më thuaj Surakën

Si e ktheve pas

Pas lakmisë së tij

Për t’u vënë pas

XIV

Atë e mashtroi pasuria

E ktheu pas e vërteta

Ai largoi prej teje

Armiqtë me kthetra

XV

Po ensarët e dashur

Në atë vend të bekuar

Ardhjen tende e pritnin

Në sheshe të tubuar

XVI

Frikësoheshin nga kurthet

E shpirtligjve mekas

Që fjalën e Allahut

Donin me e ngulfat

XVII

Nuk mund ta përshkruaj

Askush gëzimin e tyre

Nga larg kur të panë

Se në Medine ia mbërrite

XVIII

A thua Ejjubi

Mund ta harroje atë nate

Kur ne shtëpinë e tij

Qëndrove për konak

XIX

Kaluan ditë dhe muaj

Kaluan madje edhe vjet

Por malli për Mekken e dashur

Kurrë nuk u tret

XX

Mezi prisje ditën

Në të për tu kthyer

Atje ku të erdhi shpallja

Atje ku ishe dërguar

XXI

Atje ku shikimin

Përherë përqendroje

Atje ku Allahu

Të përgëzoi me fitore

XXII

Ja erdhi kjo ditë

Kur fjala jote u bë realitet

U ktheve në Mekke

Si pejgamber i vërtet

XXIII

Ngadhënjeu e vërteta

Ngadhënjeu Islami

U përhap nuri i tij

Dhe u katandis shejtani

XXIV

Më  nuk i mbeti vend

Në atë truall të shenjtë

Në atë vend ku Allahu

Shpalli sigurinë përjetë

 

5-8-2006, e shtunë

Vushtrri, Kosovë