PASOMËNI MUA QE T'IU DOJE ALLAHU

 

Fjala el-ittibaë (pasim) gjuhësisht dtth: El iktifa (ndjekje, pasim i gjurmëve te atij qe ec). Ndërsa ne kuptimin terminologjik dtth: qe besimtari ta pasoje atë qe erdhi prej Pejgamberit a.s dhe prej shokëve te tij (as-habeve). Sa i përket asaj qe transmetohet prej tabiineve (gjeneratës pas sahabeve), është i lire te zgjedhe (mendimet), siç e thotë këtë edhe Imam Ahmedi r.a.

Ne realitet tere atë qe e urdhëroi Pejgamberi a.s, Allahu s.w.t na e obligoi ta pasojmë. Për pasuesin ka parashikuar shpërblime ndërsa për kundërshtuesin ka parashikuar ndëshkime.

Vëlla musliman! Dije se sinqeriteti i dashurisë sate ndaj Allahut s.w.t dhe te dërguarit te Tij, duket ne përfilljen apo zbatimin e urdhrave dhe largimin nga ndalesat, ndryshe te pretendosh dashurinë ndaj Allahut s.w.t dhe te dërguarit te Tij është lehte madje nuk te obligon me shume se një fjali. Por, dashuri e vërtetë është: pasimi dhe respekti (nenshtrueshmeria). Thotë Allahu s.w.t"قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ  Thuaj: Nëse e doni All-llahun, atëherë ejani pas meje që All-llahu të ju dojë, t'ju falë mëkatet tuaja, se All-llahu është që fal shumë, mëshiron shumë". (Ali Imran 31).

Ka thënë Ebu Sulejman Ed Darani: Kurë zemrat pretenduan dashurinë ndaj Allahut s.wt,zbriti Allahu këtë ajet si sprove për to.

Po vëlla i dashur, argument i dashurisë sate ndaj Allahut s.w.t dhe te dërguarit te Tij është ta pasosh atë, me te cilën erdhi ligji-feja e Allahut madje edhe nëse është kundër teje. Mu për këtë, ky ajet u quajt "ajeti i sprovës".

Ka thënë Ibnul Kajjimi" Nëse nuk ke arritur (ta realizosh)pasimin atëherë nuk e ke arritur apo shijuar dashurinë. Po ashtu thotë:bazuar ne këtë (ajetin kuranor te lartcekur), nuk arrihet kënaqësia e Allahut s.w.t përveçse me pasimin e Pejgamberit a.s".

Çdokush prej nesh e di se lumturia, shpëtimi dhe kënaqësia  ne te dy dunjatë është ne te pasuarit e Muhammedit a.s por kush i pason urdhrat e tij? Kush zbaton sunnetin e tij ne jetën e vet? Urdhëresat e ndalesat na u sillen neper vesh por kush iu përgjigjet?A jemi ne ashtu siq thotë Imam Evzaiu "Ecin me sunnetin kudo qe te shkoje" apo jemi prej atyre qe pasojnë epshin kudo qe te jete e kudo qe te thërret?

Vëlla te këshilloj te kesh kujdes nga pasimi i epshit sepse epshi është rruga e humbjes!!!

Vëlla i dashur! A ke dëshirë te jesh prej atyre, për te cilët thotë Pejgamberi a.s" Tere ummeti im hyjnë ne xhennet…"

Unë e di se ti ke dëshirë por ta lexojmë hadithin prej fillimit .Nga Ebi Hurejre transmetohet se Pejgamberi a.s ka thënë: Tere ummeti im hyjnë ne xhennet përveç atyre qe refuzojnë. Thane: O i dërguari i Allahut: E kush refuzon? Tha: Kush me respekton mua hyn ne xhennet e kush me kundërshton veç ka refuzuar (hyrjen ne xhennet)".(Transmeton Buhariu).

Vërtet shume lehte! Xhenneti është për modestin dhe pasuesin ndërsa nuk është për atë qe refuzon e  kthen shpien.

A është respekt dëgjimi i urdhrit për ta ulur shikimin pastaj te vazhdosh me shiqimet tua ne gjerat qe i ndaloi Allahu?

A është respekt dëgjimi i urdhrit për lënien e Gibetit (përgojimit) pastaj te mbizotërosh me gjuhen tende ndaj vëllezërve muslimanë?

A është respekt dëgjimi i urdhrit për bamirësi ndaj prindërve pastaj te vazhdosh ne art-izimin dhe shpikjen e metodave për arrogance ndaj tyre?

A është respekt dëgjimi i urdhrit për te ftuar ne rrugën e Allahut pastaj te nxitosh qe ta mohosh këtë?

Shume e shume urdhra te cilat godasin veshët tanë nuk patën fat te përfillen.

Vëlla tashme prezantoja veten hadithit te lartpërmendur  dhe shiko se a je prej atyre qe e respektojnë apo e kundërshtojnë Pejgamberin a.s? Atje do ta gjesh veten gjykues te vetvetes"“اقْرَأْ كَتَابَكَ كَفَى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً  Lexo librin tënd, mjafton të jesh sot llogaritës i vetvetes”.(Isra 14).

Ka thënë Ibnul Kajjimi: Omeri r.a i merrte çështjet me seriozitet dhe përpikëri ndërsa kur i thuhej:ate nuk e ka bere Pejgamberi a.s ndalej".

Ne fatkeqësisht garojmë ne mëkate ndaj Allahut s.w.t e te dërguarit te tij. Si dëshirojmë te jemi nga ithtarët e sunnetit ndërsa asgjë prej tij nuk kemi bere? Si duam te largohemi nga te humburit ndersa ne jemi duke ecur ne karvanin e tyre?

Ibni Abbasi ne koment te ajetit"يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌ  Në ditën kur ka fytyra që zbardhen dhe ka fytyra që nxihen…(Ali Imran 106), thotë: Sa u përket atyre qe iu zbardhen fytyrat, ata janë Ehli Sunneti Dhe Xhemati si dhe dijetaret ndërsa tyre qe u nxihen fytyrat ata janë bidatxhinjte dhe te humburit".

Gjenerata e pare, sahabet r.a, ishin shembull i larte ne praktikimin e parimeve fetare. Poashtu ishin mostër e sinqerte ne dashurinë dhe pasimin e Pejgamberit a.s .Omeri r.a kur arriti tek Haxher El Esvedi (Guri i zi ne Qabe) tha: Unë vërtet e di se ti je guri, nuk bën dem e as dobi por po te mos e shihja Pejgamberin a.s duke te puthur ty nuk do te puthja". Urdhrat e Allahut dhe te dërguarit te Tij iu vinin ne kundërshtim me jetën e tyre por ata iu përgjigjeshin menjëherë madje posa dilte (nxirrej) urdhri e depërtonte ne veshët e tyre ata e zbatonin duke treguar kështu dashuri ndaj Allahut dhe te dërguarit te Tij. Thotë Enes Ibni Malik r.a" U shërbeja njerëzve me raki ne shtëpinë e Ebi Talhase, ne kohen kur rakija pihej sheshazi. Pejgamberi a.s urdhëroi  një telall (thirrës) te thërret" Veni re!Alkooli u ndalua. Thotë Enesi: Me tha Ebu Talhaja: Dil dhe derdhe (te teren). Dola dhe e derdha, (e nga sasia e shumte) rridhte (si rreke) ne sokaqet e Medinës".(Buhariu).

Ne një transmetim qëndron "As nuk e pyeten për te (ndalesën) e as nuk iu kthyen me (alkoolit) pas lajmit te njeriut".(Buhariu).

Nuk kishte nevoje atyre t'iu sqaroheshin demet e elementeve dehëse e as nuk kishte nevoje te publikohen vërejtje por çdo gjë mjaftoi me "rakia u ndalua".

E perse te mos pushojnë shpirtrat kur"وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَى {3} إِنْ هُوَ    إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى  Dhe ai nuk flet nga dëshira e tij.Ai (Kur'ani) nuk është tjetër pos shpalljes që i shpallet."(Nexhm 3-4).

Ibni Omeri transmeton se" Derisa njerëzit ishin duke falur sabahun ne Kuba erdhi një njeri e tha: Pejgamberit a.s i është zbritur Kur'an, qe e urdhëroi te kthehet kah Qabeja pra kthehuni kah ajo! Atëbotë njerëzit ishin te kthyer kah Shami (por posa dëgjuan urdherin) u kthyen drejt Qabes". (Buhariu). Ndërsa ne një transmetim: U drejtuan (drejt Qabes) duke qene ne ruku".(Ebu Davudi,Ibni Maxheh dhe Nesaiu).

Vëlla i dashur dhe motër e nderuar! Islami nuk erdhi vetëm për sahabet e as urdhrat nuk iu drejtuan vetëm atyre por edhe për ata qe erdhën pas tyre. Ju gjithsesi se jeni pasardhës te tyre. Islami erdhi si për ata e për ne qe te mbizotëroje mbi jeterat tona, t'i pastroje ato dhe ti stolise me bamirësi e shpëtim.

Imagjino një karvan, i cili dëshiron te udhëtojë prej një vendi ne një vend tjetër, ku distanca ne mes tyre përveç qe është e largët është edhe shume e mundimshme. Rrugën për tek ai vend nuk e di kush pos një njeriu, rrugës se te cilit kush i largohet fundin e ka shkatërrim. çfarë mendon për atë qe me qellim e kundërshton këtë njeri (udhëzuesin apo udhëheqësin ne rruge)?

Ne në këtë dynja besojmë se lumturia dhe shpëtimi ynë nuk është ne diç tjetër  përveç ne pasimin e Pejgamberit a.s dhe rrugën e tij. Andaj perse ta kundërshtojmë? Na e sqaroi udhëzimin pas humbjes, ndërsa zemrat tona janë te bindura ne vertetsine e fjalëve te tij.

Kur Pejgamberi a.s i thirri njerëzit ne besatim (bej'ah), i pari i cili shkoi tek ai ishte Sinan El Esediu, i cili i tha: Shtrije dorën të të besatohem. Tha Pejgamberi a.s: Në çka me besatohesh? Tha Ebu Sufjani: Ne tere atë qe ke ne veten tende".(Tefsiri i Ibni Kethirit).

Ajo ishte përgjigje e plote dhe bindje se atë qe e urdhëron ky profet është e mire me plotekuptimin e fjalës, ne te gjitha poret e jetës. Mu për këtë përgjigja e tij ishte e plote" Në tere atë qe ke ne veten tende".

Çështja e pasimit nuk është e përkufizuar vetëm ne burra por edhe gratë kishin rolin e vet ne respektimin e urdhrave dhe largimin nga ndalesat. Dispozitat e sheriatit nuk veçohen vetëm me burra por me burra e gra, përveç atyre qe janë specifike për gjininë përkatëse. Nga Ebi Usejd El Ensari transmetohet se ka dëgjuar Pejgamberin a.s duke thënë derisa ishte duke dalur prej xhamisë, ne kohen kur burrat e gratë ishin përzier ne rruge" Qëndroni mbrapa (oj gra) sepse juve nuk u takon te ecni ne mes te rrugës por ecni qosheve te saj". (Ebu Davudi). Thotë transmetuesi pas kësaj ngjarjeje) gratë (i përmbaheshin dhe) ecnin afër mureve saqë rrobat e ndonjërës prej tyre kapeshin për mureve për shkak te afërsisë se saj (ne ecje) me mure (qoshe te rrugëve).".

Po te ishin te gjitha gratë sikur ato do te ishin me te mira se sa burrat (por ja ndodhe e kundërta).

Motër besimtare! Nuk kërkojmë prej teje te lepitesh-ngjitesh për muri por dëshirojmë qe te largohesh nga sprovat e burrave ne ndejet e e tyre!!Kërkojmë qe mos zbulosh stolitë, te mos parymosesh kur te dalësh ne treg; ne mënyrë qe te mos jesh shkaktare për sëmurjen e zemrave te besimtareve.

 

LEGJENDA NGA DASHURIA DHE PASIMI I PEJGAMBERIT A.S

 

Transmetohet se ne marrëveshjen e Hudejbise, Urveja shikonte me bishtsyri sahabet e Pejgamberit a.s e tha: Nuk ka ndodhur te pështyje i dërguari i Allahut e te mos bie pështyma e tij ne dorën e ndokujt, me te cilën e fërkonte fytyrën e lëkurën e tij. Kur i urdhëronte me diç shpejtonin ta kryenin. Kur merrte abdes gati sa nuk luftonin për ujin e abdesit te tij. Kur fliste i ulnin zërat e nuk e shikonin përveç se me nder e respekt. U kthye Urve e iu tha shokëve te vet: O njerëz! Vallahi kam qene emisar tek mbretër: tek Kajseri, Kisraja e Nexhashiu por nuk kam pare kurrë mbret, shokët e te cilit e nderojnë atë siç e nderonin Muhammedin shokët e vet."(Buhariu).

Abdurrahman Ibn Ebi Lejla rrëfen se një dite Abdullah ibni Revaha (ne një transmetim qëndron Ibni Mesudi) erdhi tek Pejgamberi a.s, i cili ishte duke ligjëruar. E dëgjoi duke thënë"Uluni!"e ul jashtë xhamisë derisa e kreu Pejgamberi a.s hytben e tij. U njoftua Pejgamberi a.s me këtë e i tha: Allahu ta shtoftë dëshirën dhe kureshtjen për respekt ndaj Allahut e te dërguarit te Tij (Ibni Asakiri, shif:Kenz El Ummal pastaj El Isabeh).

Nga Zejd Ibn Halid El Xhehniu rrëfehet se Pejgamberi a.s ka thënë: Po te mos i rendoja ummetin tim do t'i urdhëroja për misvak para çdo namazi". Thotë (transmetuesi): Zejdi sa here qe shkonte ne xhami e vendoste misvakun ne vesh siç vendoset lapsi. Nuk ka falur ndonjë namaz e te mos ketë bere me misvak para se te falet". (Tirmidhiu,Ahmedi dhe Ebu Davudi).

Thotë Nafiu: Po te shikoje ne Ibni Omerin se si pasonte gjurmët e Pejgamberit a.s do te thoshe: Qenka i çmendur." (Ebu Neimi ne El Hilje,Hakimi).

Nafiu rrëfen se Ibni Omeri ka thënë se Pejgamberi a.s ka thënë: Po ta caktonim këtë dere (vetëm) për gra". Thotë Nafiu: Ka vdek Ibni Omeri e nuk ka hyre prej saj (ne xhami). (Ibni Sa'di ne Tabekat,Sijer Ea'lam En Nubela).

Nga Ebi Umameja rrëfehet se i ka thënë Pejgamberit a.s: Me urdhëro me diç? Tha Pejgamberi a.s: Mbaje agjërimin se vërtet nuk ka te ngjashëm me te. Thotë transmetuesi: Ebu Umamene, gruan dhe shërbëtorin e tij nuk i takoja ndryshe veçse agjerueshem. (Ahmedi,Taberaniu dhe Nesaiu).

Thotë Dehebiu ne librin e tij Es Sijer 4/268 Ebu Abdurrahman Es Selmi, lexuesi i Kufes, imami i diturisë. E lexoi Kur'anin bukur dhe u thellua ne te. Njerëzve ua lexoi Kur'anin ne xhami plot 40 vite. Nga Abdurrahman Es-Selmiu  nga Uthman Ibni Affani se Pejgamberi a.s ka thënë: Me i miri prej jush është ai qe mëson Kur'anin dhe ua mëson te tjerëve".(Buhariu). Thotë Ebu Abdurrahmani: Vërtet kjo premise (premtim hyjnor) me ka bere qe te ulem ketu ne kete vend.

Autor: Halid Iben Abdul Aziz El Muslim

3-4/dhjetor/2003,e mërkurë –e enjte

Brunei Darussalam