JA PSE DUHET TE DUROJME

Durimi si virtyt dhe tipar moral është më se i pëlqyer. Zakonisht, me domethënie të vërtetë, gjendet tek burrat e mëdhenj, të cilët falin kur mund të ndëshkojnë, durojnë kur mund të hakmerren, heshtin kur dinë të flasin, pajtojnë me Allahun kur sprovohen, japin për fe kur edhe vet kanë nevojë...

Megjithatë, ajo që motivon këta njerëz për këtë sigurisht se duhet të jetë madhore. E di se motivet e durimit janë shumë herë më shumë se këto që unë do t’i përmend, por gjatë meditimit dhe hulumtimit, unë vërejta se të gjitha ato motive sillen rreth një boshti me tri segmente kryesore:

1. Allahu duron

Thotë Muhammedi, alejhi’s selam:

„ãóÇ ÃóÍóÏñ ÃóÕúÈóÑõ Úóáóì ÃóÐðì ÓóãöÚóåõ ãöäú Çááøóåö íóÏøóÚõæäó áóåõ ÇáúæóáóÏó Ëõãøó íõÚóÇÝöíåöãú æóíóÑúÒõÞõåõãú

Askush nuk mund te jetë më i durueshëm sesa Allahu për të keqën që ka dëgjuar për vete; pretendojnë se Ai ka fëmijë ndërsa Ai i furnizon dhe iu jep shëndet (apo mbron nga të këqijat)“. ([1])

Ibni Haxher el-Askalani, Allahu e mëshiroftë, në koment të këtij hadithi, në mes tjerash thotë:

„...Shprehja „asber“ në hadith është shkalla sipërore (superlativi) i sabrit (durimit), madje prej emrave të Allahut është edhe es-Sabbur, që ka domethënie se Allahu nuk ua përshpejton mëkatarëve dënimin...jo për tu hakmarrë në botën tjetër por si mëshirë dhe mirësi ndaj tyre (se ndoshta pendohen)...“ . ([2])

Nga kjo që tha Muhammedi, alejhi’s selam dhe komentoi Ibni Haxheri mund të konkludojmë në gjëra shumë me rëndësi, njëra prej të cilave, e që do të jetë edhe lëndë e kësaj pike, është edhe kjo:

Allahu mëshiron shumë

Thotë Allahu:

„æóáóæú íõÄóÇÎöÐõ Çááøóåõ ÇáäøóÇÓó ÈöÙõáúãöåöãú ãóÇ ÊóÑóßó ÚóáóíúåóÇ ãöäú ÏóÇÈøóÉò æóáóßöäú íõÄóÎøöÑõåõãú Åöáóì ÃóÌóáò ãõÓóãøìð ÝóÅöÐóÇ ÌóÇÁó ÃóÌóáõåõãú áÇ íóÓúÊóÃúÎöÑõæäó ÓóÇÚóÉð æóáÇ íóÓúÊóÞúÏöãõæäó

61. Sikur All-llahu t'i dënonte njerëzit (zullumqarë) për shkak të mizorisë së tyre, nuk do të linte mbi të (tokë) asnjë gjallesë, por Ai i lë ata për më vonë deri në afatin e caktuar, e kur të vijë afati i tyre, për asnjë moment nuk mund ta vonojnë as ta ngutin“.

(en-Nahl, 61)

Ka thënë Imam Taberiu në tefsirin e tij:

„Thotë Allahu, qoftë lartësuar emri i Tij,: Sikur Allahu t’i ndëshkonte mëkatarët për mëkatet e tyre, në tokë nuk do të linte asnjë njeri (dhe krijese tjetër) që ec mbi të, por me mëshirën dhe butësinë e Tij, iu jep afat atyre të padrejtëve dhe nuk ua përshpejton dënimin, deri në kohen e caktuar. E kur të vijë kjo kohë e shkatërrimit të tyre atëherë më as nuk shtyhet çasti që të kenë mundësi afatizimi por as nuk vjen përpara caktimit të vet“. ([3])

Allahu i Madhëruar gjithashtu thotë:

„æóÑóÈøõßó ÇáúÛóÝõæÑõ Ðõæ ÇáÑøóÍúãóÉö áóæú íõÄóÇÎöÐõåõãú ÈöãóÇ ßóÓóÈõæÇ áóÚóÌøóáó áóåõãõ ÇáúÚóÐóÇÈó Èóáú áóåõãú ãóæúÚöÏñ áóäú íóÌöÏõæÇ ãöäú Ïõæäöåö ãóæúÆöáÇð

58. Zoti yt është që falë shumë dhe bën mëshirë të madhe, sikur t'i ndëshkonte ata për atë që kanë vepruar, do t'ua ngutte atyre tash dënimin, por ata kanë momentin e caktuar, e pos Tij nuk do të gjejnë ata strehim“.

(el-Kehf, 58)

Ibni’l Xhevzijje në tefsirin e tij “Zadu’l mesir” në koment të këtij ajeti thotë:

“Allahu është shumë i mëshirshëm me krijesat e Tij meqë nuk ua përshpejton dënimin porse ata kanë momentin e caktuar ku, nëse nuk janë penduar në këtë botë, nuk kanë shpëtim në botën tjetër.”

Një koment të shkëlqyer, në baza gjuhësore, e ka dhënë Ebu’s Suudi, prej të cilit ne do të shkëpusim vetëm pak fjalë:

“Zoti yt“ (æóÑóÈøõßó) është kryefjalë ndërsa “Falës“ (ÇáÛÝæÑ) dhe “Mëshirues“ (Ðõæ ÇáÑÍãÉ) janë dy kallëzues. Sjellja e emrit “Gafur“ në formën superlative e jo edhe “err-Rrahmeh“ është bërë për të na treguar se sa të shumta janë mëkatet, që Allahu nuk ndëshkon aty për aty për to...Përshkrimi i parë është përparësuar për arsye se zhveshja nga diç (në këtë rast mos dënimi) është para veshjes (stolisjes me diç, në këtë rast mëshirës)...“. ([4])

Ajet tjetër që flet për tematikën tonë është ky:

„æóáóæú íõÄóÇÎöÐõ Çááøóåõ ÇáäøóÇÓó ÈöãóÇ ßóÓóÈõæÇ ãóÇ ÊóÑóßó Úóáóì ÙóåúÑöåóÇ ãöäú ÏóÇÈøóÉò æóáóßöäú íõÄóÎøöÑõåõãú Åöáóì ÃóÌóáò ãõÓóãøìð ÝóÅöÐóÇ ÌóÇÁó ÃóÌóáõåõãú ÝóÅöäøó Çááøóåó ßóÇäó ÈöÚöÈóÇÏöåö ÈóÕöíÑÇð

45. E sikur All-llahu t'i kapte njerëzit sipas veprave (të këqija) të tyre, nuk do të linte mbi faqen e dheut asnjë gjallesë, por Ai i afatizon deri në momentin e caktuar, e kur të vijë afati i tyre, s'ka dyshim se All-llahu i ka parasysh robërit e vet“.

(Fatir, 45)

Shejhu Es-Sa’dijj, Allahu pastë mëshirë mbi të, në koment të këtij ajeti ka thënë:

„Pastaj Allahu përmendi përsosmërinë e butësisë se Tij dhe afatizimin e madh që ua jep mëkatarëve dhe krimineleve e tha: Sikur Allahu të ndëshkonte njerëzit për mëkatet që bëjnë, në tokë, shkak i tyre, nuk do të linte asnjë krijesë, madje as kafshët e pafajshme, por Allahu jep afat e nuk harron kështu që kur të vijë Dita e Llogarisë Allahu ndëshkon-shpërblen sipas asaj që kanë bërë njerëzit; mirë apo keq.“. ([5])

Përfundimisht konstatojmë se:

„æóÅöäøó ÑóÈøóßó áóÐõæ ãóÛúÝöÑóÉò áöáäøóÇÓö Úóáóì Ùõáúãöåöãú æóÅöäøó ÑóÈøóßó áóÔóÏöíÏõ ÇáúÚöÞóÇÈö

… S'ka dyshim se Zoti yt u falë njerëzve mëkatet e tyre, por s'ka dyshim se Zoti yt është edhe ndëshkues i rreptë“.

(err’Rra’du, 6)

Megjithatë nuk do të kalojmë tutje për pa përmendur edhe shembuj që do të na bindin për vërtetësinë e kësaj që thamë:

- Shirku (politeizmi, idhujtaria, mosbeismi) është një prej mëkateve që pa pendim të sinqertë nuk falet kurrë, dhe derisa nuk falet, d.t.th.: për atë që kryen këtë mëkat është përjetësia në zjarrë. Ja se si është cilësuar shirku:

-Padrejtësi e madhe:

„Åöäøó ÇáÔøöÑúßó áóÙõáúãñ ÚóÙöíãñ

....idhujtaria është padrejtësi më e madhe!“.

(Llukman, 13)

- Shpifje e madhe ndaj Allahut:

“Åöäøó Çááøóåó áÇ íóÛúÝöÑõ Ãóäú íõÔúÑóßó Èöåö æóíóÛúÝöÑõ ãóÇ Ïõæäó Ðóáößó áöãóäú íóÔóÇÁõ æóãóäú íõÔúÑößú ÈöÇááøóåö ÝóÞóÏö ÇÝúÊóÑóì ÅöËúãÇð ÚóÙöíãÇð

S'ka dyshim se All-llahu nuk falë (mëkatin) t'i përshkruhet Atij shok (idhujtarinë) , e përpos këtij (mëkati) i falë kujt do. Kush përshkruan All-llahut shok, ai ka trilluar një mëkat të madh”.

(en-Nisa, 48)

- Humbje-devijim i madh:

“Åöäøó Çááøóåó áÇ íóÛúÝöÑõ Ãóäú íõÔúÑóßó Èöåö æóíóÛúÝöÑõ ãóÇ Ïõæäó Ðóáößó áöãóäú íóÔóÇÁõ æóãóäú íõÔúÑößú ÈöÇááøóåö ÝóÞóÏú Öóáøó ÖóáÇáÇð ÈóÚöíÏÇð

Eshtë e vërtetë se All-llahu nuk falë (mëkatin) t'i bëhet Atij shok, e pos këtij (mëkati), të tjerat i falë atij që dëshiron. Ai që i përshkruan shok All-llahut, ai ka humbur dhe bërë një largim të madh (prej të vërtetës)”.

(en-Nisa, 116)

- Eshtë i privuar kryesi i këtij mëkati nga hyrja në Xhennet:

„Åöäøóåõ ãóäú íõÔúÑößú ÈöÇááøóåö ÝóÞóÏú ÍóÑøóãó Çááøóåõ Úóáóíúåö ÇáúÌóäøóÉó æóãóÃúæóÇåõ ÇáäøóÇÑõ æóãóÇ áöáÙøóÇáöãöíäó ãöäú ÃóäúÕóÇÑò

...ai që i përshkruan Zotit shok, All-llahu ia ka ndaluar (ia ka bërë haram) atij xhennetin dhe vendi i tij është zjarri. Për mizorët nuk ka ndihmës“.

(el-Maide, 72)

- Ai që shpreson të takohet me Allahun nuk guxon assesi ta kryeje këtë mëkat:

„Ýóãóäú ßóÇäó íóÑúÌõæÇ áöÞóÇÁó ÑóÈøöåö ÝóáúíóÚúãóáú ÚóãóáÇð ÕóÇáöÍÇð æóáÇ íõÔúÑößú ÈöÚöÈóÇÏóÉö ÑóÈøöåö ÃóÍóÏÇð

... e kush është që e shpreson takimin e Zotit të vet, le të bëjë vepër të mirë, e në adhurimin ndaj Zotit të tij të mos e përziejë askë“.

(el-Kehf, 110)

- Eshtë sikurse të kesh rënë nga majat e larta të qiellit në tokë dhe të të kenë shqyer shpezët e egra:

„ÍõäóÝóÇÁó áöáøóåö ÛóíúÑó ãõÔúÑößöíäó Èöåö æóãóäú íõÔúÑößú ÈöÇááøóåö ÝóßóÃóäøóãóÇ ÎóÑøó ãöäó ÇáÓøóãóÇÁö ÝóÊóÎúØóÝõåõ ÇáØøóíúÑõ Ãóæú Êóåúæöí Èöåö ÇáÑøöíÍõ Ýöí ãóßóÇäò ÓóÍöíÞò

Duke qenë të sinqertë në besimin ndaj All-llahut, dhe duke mos i përshkruar Atij shok, e kush i përshkruan shok All-llahut, ai është sikur të bie nga qielli e ta rrëmbejë shpendi, ose si ai të cilin e gjuan era e stuhishme në ndonjë vend të humbur“.

(el-Haxh-xh, 31)

-Eshtë shkelje e së drejtës së Allahut. Muhammedi, alejhi’s selam në një hadith në formë bisede me Muadhin, Allahu qoftë i kënaqur me të, në mes tjerash i thotë:

„ÝóÅöäøó ÍóÞøó Çááøóåö Úóáóì ÇáúÚöÈóÇÏö Ãóäú íóÚúÈõÏõæåõ æóáóÇ íõÔúÑößõæÇ Èöåö ÔóíúÆðÇ

...E drejta e Allahut tek robërit e Tij është që ta adhurojnë vetëm Atë dhe të mos ia përshkruajnë në adhurim askënd...“. ([6])

Tani që pe rrezikun e këtij mëkati, më thuaj se kë e shkatërroi Allahun në ummetin e Muhammedit për shkak të pabesimit të tij. Kina ka një popullsi prej mbi një miliardë persona dhe prej tyre 90% nuk besojnë fare në Zot([7]). Në Shqipëri, sipas disa statistikave, numri i jobesimtarëve është 16% prej përqindjes së përgjithshme të popullsisë. ([8])

Ja shiko se çfarë bën cifutët e më pas bindu për këtë që po të themi. I kanë përshkruar fëmijë. Thotë Allahu:

" æóÞóÇáóÊö ÇáúíóåõæÏõ ÚõÒóíúÑñ ÇÈúäõ Çááøåö

E jehuditë thanë: Uzejri është djali i All-llahut,…".

(et-Teube 30)

E kane adhuruar viçin ne vend te Allahut s.w.t. Thotë Allahu s.w.t:

"...æóÃõÔúÑöÈõæÇú Ýöí ÞõáõæÈöåöãõ ÇáúÚöÌúáó ÈößõÝúÑöåöãú Þõáú ÈöÆúÓóãóÇ íóÃúãõÑõßõãú Èöåö ÅöíãóÇäõßõãú Åöä ßõäÊõãú ãøõÄúãöäöíäó

E për shkak të mosbesimit të tyre, adhurimi ndaj viçit ishte përzier me gjak në zemrat e tyre. Thuaj: “Nëse jeni besimtarë, besimi juaj është duke u udhëzuar keq”.

(el-Bekare 93)

E shane Allahun s.w.t dhe e pershkruan me te meta. Thote Allahu:

"æóÞóÇáóÊö ÇáúíóåõæÏõ íóÏõ Çááøåö ãóÛúáõæáóÉñ ÛõáøóÊú ÃóíúÏöíåöãú æóáõÚöäõæÇú ÈöãóÇ ÞóÇáõæÇú Èóáú íóÏóÇåõ ãóÈúÓõæØóÊóÇäö íõäÝöÞõ ßóíúÝó íóÔóÇÁõ

Jehuditë thanë: “Dora e All-llahut është e shtrënguar!” Qofshin të shtangura duart e tyre dhe qofshin të mallkuar, pse thanë atë. Jo, duart e Tij janë të shlira. Ai furnizon ashtu si të dojë….

(el-Maide 64)

Gjyko vet, sikur Allahu të ndëshkonte këta njerëz për mëkatin e tyre, a do të ishin sot mbi faqen e dheut?!

- Allahu i Madhëruar në Kur’an, përkitazi me pejgamberët dhe të dashurit e Tij, tha:

„Åöäøó ÇáøóÐöíäó íõÄúÐõæäó Çááøóåó æóÑóÓõæáóåõ áóÚóäóåõãõ Çááøóåõ Ýöí ÇáÏøõäúíóÇ æóÇáúÂÎöÑóÉö æóÃóÚóÏøó áóåõãú ÚóÐóÇÈÇð ãõåöíäÇð

E s'ka dyshim se ata janë të cilët e fyejnë All-llahun dhe të dërguarin e Tij, ata i ka mallkuar All-llahu në Dunja e në Ahiret dhe për ta ka përgatitur një dënim të dhembshëm“.

(el-Ahzab, 57)

Mirëpo, ja se çka vepruan me të dërguarit e Allahut. Disa prej tyre i mbytën e për disa shpifën gjëra të rreme. Thotë Allahu:

„áóÞóÏú ÃóÎóÐúäóÇ ãöíËóÇÞó Èóäöí ÅöÓúÑÇÆíáó æóÃóÑúÓóáúäóÇ Åöáóíúåöãú ÑõÓõáÇð ßõáøóãóÇ ÌóÇÁóåõãú ÑóÓõæáñ ÈöãóÇ áÇ Êóåúæóì ÃóäúÝõÓõåõãú ÝóÑöíÞÇð ßóÐøóÈõæÇ æóÝóÑöíÞÇð íóÞúÊõáõæäó

Ne patëm marrë besë prej beni israilëve, atyre u dërguam pejgamberë, por sa herë që u erdhi atyre ndonjë pejgamber që (me mësime) nuk u pëlqeu epsheve të tyre, ata disa prej tyre i përgënjeshtruan, kurse disa të tjerë i mbytën“.

(el-Maide, 70)

Në ajet e vërejmë shprehjen "…sa herë që… ", e cila na bën të kuptojmë se ngjarja është përsëritur shumë herë apo thënë më mirë çdoherë.

Jehudët nuk mjaftuan me këtë, por, i përshkruan pejgamberët, të cilët Allahu i bëri shëmbëlltyrë për krijesat e Tij me veti, që ndoshta edhe huliganët më të mëdhenj nuk janë të përshkruar me to. T'i lexojme së bashku disa shpifje nga librat e tyre për pejgamberët, të cilat asnjëri prej nesh nuk do t'i pranonte për veten e tij:

NUHU a.s: Dehje, zhveshje dhe mizori.([9])

LUTI a.s: Prostitucion me dy vajzat e tij, të cilat madje edhe lindën prej tij.([10])

JA'KUBI a.s: Heshtte kur gruaja e tij bënte prostitucion.([11])

MUSAI a.s: Mësues i tradhëtisë dhe terrorizmit, kriminel lufte.([12])

HARUNI a.s: Tradhëtar i emanetit, ndërtues dhe adhurues i putave.([13])

DAVUDI a.s: Lavir, tradhëtar, terrorist dhe kriminel lufte. ([14])

Cka mendon sikur Allahu t’i ndëshkonte për këto mëkate a do të mbetej ndonjë njeri prej tyre?!

- Mos falja e namazit. Namazi është cilësuar si kartelë identifikuese e besimtarit. Eshtë vijë kufitare në mes fesë islame dhe feve tjera; ai që e kryen ka të mira të shumta ndërsa ai që e mohon është pabesimtar derisa për atë që e anashkalon janë paraparë dënime të mëdha, disa prej të cilave do t’i rendisim më poshtë:

Allahu ka kërcënuar lënësin e namazit me ndëshkim të madh, ku ka thënë:

" ÝÎáÝ ãä ÈÚÏåã ÎáÝñ ÃÖÇÚæÇ ÇáÕáÇÉ æÇÊÈÚæÇ ÇáÔåæÇÊ ÝÓæÝ íáÞæä ÛíÇ

E pas tyre (të mirëve) erdhën pasardhës të këqij, që e lanë namazin e u dhanë pas kënaqësive (trupore), e më vonë do të hidhen në çdo të keqe (ose në Gaja)".

(Merjem, 59)

Gajji është luginë në Xhehennem, ka shije të hidhur-keqe, është i thellë dhe është ndëshkimi i atyre që braktisin namazin dhe pasojnë epshet.

Thotë Pejgamberi, alejhi’s selam:

“Në mes njeriut dhe kufrit (pabesimit) është braktisja e namazit”. ([15])

Po ashtu thotë:

“Kush kujdeset për të (namazin), do të jetë nur (dritë), argument dhe shpëtim për të në Ditën e Kiametit. Ndërsa kush nuk përkujdeset për të, nuk do të jetë dritë, as argument dhe as shpëtim për të. Ai në Ditën e Kiametit do të jetë me Karunin, Faraonin, Hamanin dhe Ubejj b. Halefin”. ([16])

Hadithi veçoi me përmendje këta katër persona, të cilët ishin prijatarë të pabesimit ndërsa urtësia e kësaj qëndron në faktin se:

- kush braktisë namazin për shkak të zënies me pasuri, atëherë shembulli i tij i ngjan Karunit.

- kush braktisë namazin për shkak të pushtetit, atëherë shembulli i tij është identik me atë të Faraonit,

- kush braktisë namazin e tij për shkak të posteve të larta shtetërore, atëherë ai i ngjan shembullit të Hamanit, dhe

- kush braktis namazin për shkak të tregtisë, shembulli i tij është tamam sikurse i Ubejj b. Halefit.

Dijetarët islamë janë unanimë sa i përket çështjes se ai që nuk falet duke mohuar namazin është pabesimtar dhe se ai që nuk falet por nuk e mohon është mëkatar i madh, që duhet edukuar me mënyra adekuate. Sot në botë nga të dy llojet ka muslimanë sa të duash, dhe më thuaj, lexues i nderuar, sikur Allahu të ndëshkonte për këtë krim banal, athua kush do të mbetej në tokë?!

Jo vetëm kaq, Allahu ka kërcënuar edhe ata që falen por jo siç duhet. Thotë Allahu:

“Ýóæóíúáñ áöáúãõÕóáøöíäó

Pra shkatërrim është për ata që falen,”.

(el-Maune, 4)

Muhammedi, alejhi’s selam ka thënë:

“ãóÇ ÈóÇáõ ÃóÞúæóÇãò íóÑúÝóÚõæäó ÃóÈúÕóÇÑóåõãú Åöáóì ÇáÓøóãóÇÁö Ýöí ÕóáóÇÊöåöãú ÝóÇÔúÊóÏøó Þóæúáõåõ Ýöí Ðóáößó ÍóÊøóì ÞóÇáó áóíóäúÊóåõäøó Úóäú Ðóáößó Ãóæú áóÊõÎúØóÝóäøó ÃóÈúÕóÇÑõåõãú

C’është puna me disa njerëz që në namaz ngritin shikimet lartë në qiell? Aq shumë foli ashpër saqë tha: Ose do të ndalohen prej kësaj ose do t’iu rrëmbehet shikimi i tyre”. ([17])

Mendo, sikur Allahu të ndëshkonte të gjithë ata që bëjnë një gjë të tillë, a do të kishte sot falës që shohin?!

- Mosdhënia e zekatit është prej gjërave që ashpër rrezikojnë përkatësinë islame të njeriut. Muhammedi, alejhi’s selam ka thënë:

“Mua më është urdhëruar që t'i luftoj njerëzit (pabesimtarë) , derisa të dëshmojnë se nuk ka hyjni tjetër përveç Allahut dhe se Muhammedi është i Dërguari i Tij, dhe derisa të falin namazin dhe të japin zekatin. E kur e bëjnë këtë, atëherë e kanë të mbrojtur prej meje gjakun dhe pasurinë e tyre, pos nëse i kanë hyrë në hak Islamit, llogaria e tyre është te All-llahu”. ([18])

Ebu Bekri, Allahu qoftë i kënaqur me të, pas vdekjes së Muhammedit, alejhi’s selam iu kishte shpallur luftë të gjithë atyre që refuzuan ta jepnin zeqatin, madje kishte thënë se edhe një kërpesh, gjë të thjeshtë, që nuk ma japin mua e që Muhammedit, alejhi’s selam ia kanë dhënë do t’i luftoj për të. Meqë tani nuk kemi shtet islam numri i atyre që nuk e japin zeqatin është marramendës, dhe sikur Allahu t’i ndëshkonte për këtë gjë, sigurisht se të paktë do të ishin ata pasanikë që do të ishin të gjallë apo shëndetshëm. Ja se çfarë është paraparë për ta:

“æóáÇ íóÍúÓóÈóäøó ÇáøóÐöíäó íóÈúÎóáõæäó ÈöãóÇ ÂÊóÇåõãõ Çááøóåõ ãöäú ÝóÖúáöåö åõæó ÎóíúÑÇð áóåõãú Èóáú åõæó ÔóÑøñ áóåõãú ÓóíõØóæøóÞõæäó ãóÇ ÈóÎöáõæÇ Èöåö íóæúãó ÇáúÞöíóÇãóÉö æóáöáøóåö ãöíÑóÇËõ ÇáÓøóãóÇæóÇÊö æóÇáúÃóÑúÖö æóÇááøóåõ ÈöãóÇ ÊóÚúãóáõæäó ÎóÈöíÑñ

Ata, të cilët bëjnë koprraci me atë që nga të mirat e veta u dha All-llahu, të mos mendojnë kurrsesi se ajo është në dobi të tyre. Jo, ajo është në dëm të tyre. Ajo e mirë me çka bënë koprraci, në ditën e kijametit do t'u mbështillet në qafën e tyre. All-llahut i mbesin trashëgim qiejt dhe toka, All-llahu është i njohur mirë më atë që veproni”.

(Ali Imran, 180)

Buhariu dhe Muslimi transmetojnë nga Ebu Hurejre se Pejgamberi, alejhi’s selam ka thënë:

" ãóä ÃÊÇåõ Çááåõ ãÇáÇð Ýáóãú íÄÏøö ÒßÇÊå ãËá áå íæã ÇáÞíÇãÉ ÔÌÇÚðÇ* ÃÞÑÚ áå ÒÈíÈÊÇä íØæÞå íæã ÇáÞíÇãÉ¡ Ëã íÃÎÐ ÈáöåúÒãÊíå Ü íÚäí ÔÏÞíå Ü Ëã íÞæá ÃäÇ ßäÒß¡ ÃäÇ ãÇáß. Ëã ÊáÇ åÐå ÇáÂíÉ: æóáÇ íóÍúÓóÈóäøó ÇáøóÐöíäó íóÈúÎóáõæäó ÈöãóÇ ÂÊóÇåõãõ Çááøóåõ ãöäú ÝóÖúáöåö åõæó ÎóíúÑÇð áóåõãú Èóáú åõæó ÔóÑøñ áóåõãú ÓóíõØóæøóÞõæäó ãóÇ ÈóÎöáõæÇ Èöåö íóæúãó ÇáúÞöíóÇãóÉö æóáöáøóåö ãöíÑóÇËõ ÇáÓøóãóÇæóÇÊö æóÇáúÃóÑúÖö æóÇááøóåõ ÈöãóÇ ÊóÚúãóáõæäó ÎóÈöíÑñ

Kujt i jep Allahu pasuri dhe nuk e jep zekatin e saj, do t'i shndërrohet në Ditën e Gjykimit në një gjarpër tullac, i cili i ka dy pika të zeza mbi sy, i cili do ta shtrëngojë rreth qafe, pastaj do ta kap për fulqinj dhe do t'i thotë: Unë jam kapitali yt, unë jam pasuria jote. Pastaj lexoi këtë ajet: " Ata, të cilët bëjnë koprraci me atë që nga të mirat e veta u dha All-llahu, të mos mendojnë kurrsesi se ajo është në dobi të tyre. Jo, ajo është në dëm të tyre. Ajo e mirë me çka bënë koprraci, në ditën e kiametit do t'u mbështillet në qafën e tyre. All-llahut i mbesin trashëgim qiejt dhe toka, All-llahu është i njohur mirë më atë që veproni."([19]).

Tash mendo sikur këto dënime t’i ishin përshpejtuar atyre që nuk e japin zekatin çka do të ndodhte?! A nuk është Allahu durimtar?!

- Agjërimi. Për dënimin e atij që lëshon agjërimin janë paraparë masa të rrepta ndëshkuese. Një prej tyre, që de fakto është indirekte, përfitohet edhe nga ky hadith:

"Derisa isha fjetur më erdhën dy njerëz dhe më kapën për krahëve e më shpien tek një kodër e vështirë (për t'u ngjitur). U thashë: S'kam forcë për t'u ngjitur. Thanë: Ne ta lehtësojmë. U ngjita derisa arrita në mes të kodrës ku dëgjova zëra të tmerrshëm. Thashë: Cfarë janë këta zëra? Thanë: Të qarit dhe bërtitma e banorëve të zjarrit. Pastaj u nisëm dhe ja unë e gjeta veten në mesin e një populli të lidhur për lakut (nyjës) së këmbës, të prera [çara] gushat e tyre, prej të cilave rridhte gjak. Thashë: Kush janë këta? Thanë: Ata që hanë para se të perëndojë dielli".([20]).

Ky ishte dënimi për atë që nuk është i kujdesshëm gjatë agjërimit. Po për atë që nuk agjëron fare dhe pa arsye çfarë dënimi mendon se do të duhej ta kishte? Sa për ndihmë shërbehu me këtë thënie të Imam Dhehebiut, i cili thotë:

“Muslimanët janë të dakorduar se lënësi i agjërimit pa qenë i sëmurë dhe pa arsye të shëndoshë është më mëkatar sesa laviri, tatimmarrësi me dhunë dhe konsumuesi i alkoolit, madje dyshohet në Islamin e tij (se a është apo nuk është musliman). Mendojnë se është zindik (i dalur prej feje) dhe prishës i fesë”.

Po Allahu t’i ndëshkonte për këtë mëkat shumë njerëz sot nuk do të ishin në faqen e dheut.

Kalojmë tutje. Vjedhja është një prej dukurive negative, për të cilën është paraparë një masë ndëshkuese me prerjen e dorës. Thotë Allahu:

“æóÇáÓøóÇÑöÞõ æóÇáÓøóÇÑöÞóÉõ ÝóÇÞúØóÚõæÇ ÃóíúÏöíóåõãóÇ ÌóÒóÇÁð ÈöãóÇ ßóÓóÈóÇ äóßóÇáÇð ãöäó Çááøóåö æóÇááøóåõ ÚóÒöíÒñ Íóßöíãñ

Vjedhësit dhe vjedhëses prejuani duart, si shpagim i veprës që bënë, (kjo masë është) dënim nga All-llahu. All-llahu është i fuqishëm, ligjdhënës i urtë”.

(el-Maide, 38)

Paramendo sa njeriu vjedh dhe nuk e vëren askush përveç Allahut, dhe derisa ligji nuk e kap në flagrancë, atëherë po ta ndëshkonte Allahu për atë që bën, sigurisht se të paktë do te ishin hajnat në këtë botë, për të mos thënë fare nuk do të kishte.

- Për zinanë (prostitucionin) dhe alkoolin janë paraparë masa të rrepta ndëshkuese. Një prej tyre, por abstrakte, është edhe kjo: Kërcenim me humbje të besimit. Thotë Muhammedi, alejhi’s selam:

“áÇ íÒäí ÇáÒÇäí Ííä íÒäí æ åæ ãÄãä ¡ æ áÇ íÔÑÈ ÇáÎãÑ Ííä íÔÑÈ æ åæ ãÄãä ¡ æ áÇ íÓÑÞ Ííä íÓÑÞ æ åæ ãÄãä

Laviri nuk ndodhë ta kryeje aktin e shëmtuar e gjatë asaj kohe të jetë besimtar, sikurse që edhe ai që vjedh gjatë kohës së vjedhjes nuk është besimtar dhe ai që konsumon alkool gjatë kohës së konsumimit nuk është besimtar”. ([21])

Tash më trego se sa njeriu, haptazi e sheshazi, ushtrojnë këto mëkate të ndyra. Ekzistojnë shtëpi, të lejuara zyrtarisht, por edhe ilegale, derisa alkooli konsumohet si një gjë e natyrshme. Më rrëfe për Zotin tënd se sikur Allahu t’i ndëshkonte për këto mëkate, a do të kishte sot prostitucion dhe alkool në botë?!

- Mbytja e muslimanit është prej mëkateve më të rënda në tokë pas shirkut. Allahu e ndaloi këtë edhe nga aspekti se padrejtësinë ia ka ndaluar vetvetes së Tij. Thotë Allahu në një hadith kudsijj:

“íóÇ ÚöÈóÇÏöí Åöäøöí ÍóÑøóãúÊõ ÇáÙøõáúãó Úóáóì äóÝúÓöí æóÌóÚóáúÊõåõ Èóíúäóßõãú ãõÍóÑøóãðÇ ÝóáóÇ ÊóÙóÇáóãõæÇ

O robërit e Mi, Unë ia kam ndaluar padrejtësinë Vetes Sime dhe e kam ndaluar në mesin tuaj andaj mos i bëni njëri tjetrit padrejtësi”. ([22])

Meqë është mëkat shumë i madh, disa, madje edhe nga sahabet, kanë menduar se nuk ka pendim për një njeri që bën këtë mëkat. Ata e thanë këtë bazuar në ajetin kur’anor:

“æóãóäú íóÞúÊõáú ãõÄúãöäÇð ãõÊóÚóãøöÏÇð ÝóÌóÒóÇÄõåõ Ìóåóäøóãõ ÎóÇáöÏÇð ÝöíåóÇ æóÛóÖöÈó Çááøóåõ Úóáóíúåö æóáóÚóäóåõ æóÃóÚóÏøó áóåõ ÚóÐóÇÈÇð ÚóÙöíãÇð

Kush e mbytë një besimtarë me qëllim, dënimi i tij është xhehennemi, në të cilin do të jetë përgjithmonë. All-llahu është i hidhëruar ndaj tij, e ka mallkuar dhe i ka përgaditur dënim të madh”.

(en-Nisa, 93)

Ata thanë se Allahu nuk ka përmendur ndonjë mëkat me kaq kërcënime të mëdha për të. Para se të gjykosh për këtë më lejo që të ta lehtësoj mendimin tënd përfundimtar edhe me një njohuri shtesë. Në Kosovën e pasluftës vetëm vëllavrasje deri më tani (2007) janë diku mbi 5000 sosh. Më thuaj sikur Allahu t’i ndëshkonte aty për aty për këto mëkate sa njeriu do të kishte vdekur deri tani.

- Kamata është prej mëkateve që Allahu thotë se kush e bën atë ka hyrë në luftë me Të. Thotë Allahu:

“ÝóÅöäú áóãú ÊóÝúÚóáõæÇ ÝóÃúÐóäõæÇ ÈöÍóÑúÈò ãöäó Çááøóåö æóÑóÓõæáöåö

E në qoftë se nuk e bëni këtë (nuk heqni dorë nga kamata), atëherë binduni se jeni në konflikt me All-llahun dhe të dërguarin e Tij...”.

(el-Bekare, 279)

Sikur Allahu t’i luftonte-ndëshkonte tërë ata që merren me kamatë, e sidomos në kohën tonë, që të paktë janë ata që në një apo tjetër formë nuk janë të implikuar në kamatë, do të na behej e qartë se të paktë do të mbeteshin njerëzit që nuk do të ndëshkoheshin.

- Tallja me fe, dukuri e përhapur shumë në Kosovën tonë. Të shumta janë ato programe, drama teatrale, seriale televizive, që tallen me fe dhe muslimanë, gjë për të cilën janë paraparë dënime të mëdha. Ja se si është cilësuar ky mëkat:

Dëshmi të hipokrizisë në zemër. Thotë Allahu:

æóÅöÐóÇ áóÞõæÇú ?áøóÐöíäó ÁÇãóäõæÇú ÞóÇáõæÇú ÁÇãóäøóÇ æóÅöÐóÇ ÎóáÇó ÈóÚúÖõåõãú Åöáóì? ÈóÚúÖò ÞóÇáõæÇú ÃóÊõÍóÏøËõæäóåõã ÈöãóÇ ÝóÊóÍó ?ááøóåõ Úóáóíúßõãú áöíõÍóÇÌøõæßõã Èöåö ÚöäÏó ÑóÈøßõãú ÃóÝóáÇó ÊóÚúÞöáõæäó

E kur i takonin ata që kishin besuar (muslimanët) thonin: "Ne kemi besuar! E kur veçoheshin ata mes veti thonin: "A po ju tregoni atyre (muslimanëve) për atë që All-llahu ua shpalli juve (në Tevrat rreth Muhammedit), që ata para Zotit tuaj të kenë argumente kundër jush. A nuk jeni duke kuptuar".

(el-Bekare, 76)

Rrezik permanent për përkatësinë islame. Thotë Allahu:

“æóáóÆöä ÓóÃóáúÊóåõãú áóíóÞõæáõäøó ÅöäøóãóÇ ßõäøóÇ äóÎõæÖõ æóäóáúÚóÈõ Þõáú ÃóÈö?ááøóåö æóÁÇíóÜ?Êöåö æóÑóÓõæáöåö ßõäÊõãú ÊóÓúÊóåúÒöÁæäó áÇó ÊóÚúÊóÐöÑõæÇú ÞóÏú ßóÝóÑúÊõãú ÈóÚúÏó ÅöíãóÜ?äößõãú

E nëse i pyet ti ata (përse tallen), do të thonë: "Ne vetëm jemi mahnitur e dëfruar". Thuaj: "A me All-llahun, librin dhe të dërguarin e Tij talleni?"66. Mos kërkoni fare ndjesë, ju pasi që (shpallët se) besuat, keni mohuar”.

(et-Tewbe, 65-66)

Tallja me fe është traditë e çifutëve. Ja se çfarë thotë Allahu në lidhje me çifutët:

“æóÞóÇáóÊö ?áúíóåõæÏõ íóÏõ ?ááøóåö ãóÛúáõæáóÉñ¡ ÞÇá Çááå: ÛõáøóÊú ÃóíúÏöíåöãú æóáõÚöäõæÇú ÈöãóÇ ÞóÇáõæÇú Èóáú íóÏóÇåõ ãóÈúÓõæØóÊóÇäö

Jehuditë thanë: "Dora e All-llahut është e shtrënguar!" Qofshin të shtangura duart e tyre dhe qofshin të mallkuar, pse thanë atë. Jo, duart e Tij janë të shlira”.

(el-Maide, 64),

Ata, që e marrin fenë si tallje dhe lojë, namazin e marrin si gjimnastikë, zekatin, agjërimin, haxhin i konsiderojnë si adhurime të kota, ata janë armiq, që gjuhet e tyre shpalosin sekretet e ndërgjegjes së tyre, ndërsa Allahu thotë:

“æóáóæú äóÔóÇÁ áÃóÑóíúäóÜ?ßóåõãú ÝóáóÚóÑóÝúÊóåõã ÈöÓöíãóÜ?åõãú æóáóÊóÚúÑöÝóäøóåõãú Ýöì áóÍúäö ?áúÞóæúáö æó?ááøóåõ íóÚúáóãõ ÃóÚúãóÜ?áóßõãú

E sikur të kishim dashur Ne, do t'i tregonim ty se kush janë ata, e do t'i njihje konkret, po me siguri do t'i njohësh përmes mënyrës së fjalës së tyre, e All-llahu i di veprat tuaja”.

(Muhammed, 30)

Dijetarët islam për atë, që tallet me fenë e Allahut dhe Sunnetin e Muhammedit, kanë gjykuar me pabesim dhe kanë thënë:

“Të tallurit me fe, respektivisht urdhëresat dhe ndalesat e tij, shpie në pabesim, dalje prej feje, ngase tallja dëshmon zhdukja e besimit dhe vërtetimit (të parimeve fetare), sepse po të ishte besimtar i vërtet do ta respektonte fenë e Allahut. Thotë Allahu:

“Ð?áößó æóãóä íõÚóÙøãú ÔóÚóÜ?ÆöÑó ?ááøóåö ÝóÅöäøóåóÇ ãöä ÊóÞúæóì ?áúÞõáõæÈö

Kjo është kështu! E kush madhëron dispozitat e All-llahut, ajo është shenjë e devotshmërisë së zemrave”.

(el-Haxh, 32),

“?Ðáößó æóãóä íõÚóÙøãú ÍõÑõãóÜ?Êö ?ááøóåö Ýóåõæó ÎóíúÑñ áøóåõ ÚöäÏó ÑóÈøåö

Pra, kështu: Kush madhëron atë që All-llahu e bëri të shenjtë, ajo është më e dobishme për te Zoti i vet”.

(el-Haxh, 30)

Pra sikur Allahu t’i ndëshkonte të gjithë këta njerëz që tallen me fe sigurisht se kinematografia, edhe po të ekzistonte, do të ishte e dobët.

Edhe një here po të përkujtoj se,

(Fatir, 45)

Të gjithë këta i bëjnë mëkat Allahut, e më shumë se këta me më shumë forma e mënyra, ka plot të tjerë, por megjithatë Allahu po i duron…

2. Muhammedi, alejhi’s selam duron

Motivi i dytë që muslimanin e stimulon për durim është jeta e Muhammedit, alejhi’s selam, një jetë përplot sakrifica, mundime, persekutime, ofendime, provokime por asnjëherë e shquar me nguti, mos përmbajtje apo reagim negativ. Tirmidhiu transmeton se Muhammedi, alejhi’s selam ka thënë:

“áóÞóÏú ÃõÎöÝúÊõ Ýöí Çááøóåö æóãóÇ íõÎóÇÝõ ÃóÍóÏñ æóáóÞóÏú ÃõæÐöíÊõ Ýöí Çááøóåö æóãóÇ íõÄúÐóì ÃóÍóÏñ æóáóÞóÏú ÃóÊóÊú Úóáóíøó ËóáóÇËõæäó ãöäú Èóíúäö íóæúãò æóáóíúáóÉò æóãóÇ áöí æóáöÈöáóÇáò ØóÚóÇãñ íóÃúßõáõåõ Ðõæ ßóÈöÏò ÅöáøóÇ ÔóíúÁñ íõæóÇÑöíåö ÅöÈúØõ ÈöáóÇáò

Jam kërcënuar në rrugën e Allahut ashtu siç askush nuk kërcënohet dhe jam persekutuar ashtu siç askush nuk persekutohet. Ka ndodhë të kam përjetuar 30 ditë e net pa patur unë dhe Bilalli asgjë bukë, që e hanë ndonjë i gjallë (krijesë), përveç ndonjë gjëje të paktë që Bilalli mund ta ketë fshehur në nënsqetullën e tij”. ([23])

D.t.th.: kanë patur aq pak ushqim saqë iu ka dalur për ta mbajtur vetëm shpirtin gjallë, e jo më shumë.

Se do të përjetonte vështirësi ai ishte njoftuar paraprakisht. Kur u takua për herë të parë me Xhibrilin, ai shkoi i frikësuar tek Hatixheja, e cila e mori dhe e dërgoi tek Vereka b. Neufeli. Vereka i tha: Ah sikur të isha gjallë kur populli yt të largojnë prej vendit tënd! Pse a do të më largojnë me dhunë ata?- pyeti i habitur. Vereka ia ktheu: Po, nuk ka ardhur kurrë asnjë burrë (pejgamber) me çka ke ardhur ti e të mos jetë persekutuar. ..D.t.th. : qysh nga momentet e para ai vendosi për durim([24]).

Se sa shume u persekutua e sa shumë duroi na mëson edhe ky transmetim i Buhariut ku përmendet se Urve b. Zubejri e kishte pyetur Abdullah b. Amr el-Asin për gjëne më të keqe që ia kishin bërë idhujtarët Muhammedit, alejhi’s selam? Ai kishte thënë:

“ÈóíúäóÇ ÇáäøóÈöíøõ Õóáøóì Çááøóåõ Úóáóíúåö æóÓóáøóãó íõÕóáøöí Ýöí ÍöÌúÑö ÇáúßóÚúÈóÉö ÅöÐú ÃóÞúÈóáó ÚõÞúÈóÉõ Èúäõ ÃóÈöí ãõÚóíúØò ÝóæóÖóÚó ËóæúÈóåõ Ýöí ÚõäõÞöåö ÝóÎóäóÞóåõ ÎóäúÞðÇ ÔóÏöíÏðÇ ÝóÃóÞúÈóáó ÃóÈõæ ÈóßúÑò ÍóÊøóì ÃóÎóÐó ÈöãóäúßöÈöåö æóÏóÝóÚóåõ Úóäú ÇáäøóÈöíøö Õóáøóì Çááøóåõ Úóáóíúåö æóÓóáøóãó ÞóÇáó ÃóÊóÞúÊõáõæäó ÑóÌõáðÇ Ãóäú íóÞõæáó ÑóÈøöíó Çááøóåõ

Derisa Muhammedi, alejhi’s selam ishte duke u falur tek Hixhri ([25]) i Qabës, erdhi Ukbe b. Ebi Muiti, i cili me rrobën e vet e shtrëngoi Muhammedin, alejhi’s selam në fyt shumë. Erdhi Ebu Bekri dhe e kapi për krahëve dhe e shtyu-largoi nga Pejgamberi, alejhi’s selam e tha: A doni ta mbysni një njeri që thotë se Zoti im është Allahu”.

Një ditë derisa Muhammedi, alejhi’s selam falej në shtëpi Ebu Xhehli me disa të tjerë e shikonin, dhe aty për aty iu lindi një ide famëkeqe që: Kush mund të sjell gjërat e ndyta-pavlera nga thertorja e filan fisit dhe t’ia hedh mbi shpinë Muhammedit kur të bie në sexhde. Shkoi njëri dhe i solli, dhe derisa Muhammedi, alejhi’s selam ishte në sexhde, Ebu Xhehli ia hodhi mbi shpinë dhe qeshnin e mbaheshin njëri për tjetrin nga të qeshurit. Muhammedi, alejhi’s selam ashtu me atë barrë të ndytë qëndroi në sexhde derisa erdhi Fatimeja, vajza e tij, dhe ia largoi prej shpine.

Muhammedin, alejhi’s selam e fyenin edhe në baza misionare. E quanin magjistar, poet, madje Ebu Xheli, duke e konsideruar si gënjeshtar, kishte ardhur një ditë dhe në prezencë të tjerëve kishte thënë: O Zot, nëse misioni i Muhammedit është i vërtetë atëherë na hidh neve gurë prej qiellit ose na sjell ndonjë dënim të dhembshëm…

Talleshin me Muhammedin, alejhi’s selam ndërsa ai duronte. Thotë Allahu:

“æóÅöÐóÇ ÑóÂßó ÇáøóÐöíäó ßóÝóÑõæÇ Åöäú íóÊøóÎöÐõæäóßó ÅöáøóÇ åõÒõæÇð ÃóåóÐóÇ ÇáøóÐöí íóÐúßõÑõ ÂáöåóÊóßõãú æóåõãú ÈöÐößúÑö ÇáÑøóÍúãóäö åõãú ßóÇÝöÑõæäó

E kur të shohin ty ata që nuk besuan, nuk të marrin ndryshe vetëm se në tallje (duke thënë): "A ky është ai që përgojon zotat tuaj!" E ata përmendjen e Mëshiruesit (Rrahman) e mohojnë”.

(el-Enbija, 36)

E nënçmonin dhe, siç rrëfen Allahu, i thonin:

“æóÅöÐóÇ ÑóÃóæúßó Åöäú íóÊøóÎöÐõæäóßó ÅöáøóÇ åõÒõæÇð ÃóåóÐóÇ ÇáøóÐöí ÈóÚóËó Çááøóåõ ÑóÓõæáÇð

E kur të shohin ty, nuk të çmojnë ndryshe, por vetëm në tallje e thonë: "A ky është ai që All-llahu e dërgoi pejgamber?”.

(el-Furkan, 41)

I thane poet, siç na rrëfen Kur’ani:

“Èóáú ÞóÇáõæÇ ÃóÖúÛóÇËõ ÃóÍúáÇãò Èóáö ÇÝúÊóÑóÇåõ Èóáú åõæó ÔóÇÚöÑñ

Ata madje thanë: "(për Kur'anin) ëndrra të përziera, madje thanë se ai (Muhammedi) vetë e trilloi, ai është poet! Le të na sjellë një mrekulli ashtu si u dërguan të mëparshmit (me mrekulli)!”.

(el-Enbija, 5)

“ÃóÅöäøóÇ áóÊóÇÑößõæ ÂáöåóÊöäóÇ áöÔóÇÚöÑò ãóÌúäõæäò

Dhe thoshin: "A do t'i braktisim ne zotat tanë për një poet të çmendur?”.

(es-Saffat, 36)

Allahu demantoi këtë gjë e tha:

„ÝóáÇ ÃõÞúÓöãõ ÈöãóÇ ÊõÈúÕöÑõæäó * æóãóÇ áÇ ÊõÈúÕöÑõæäó * Åöäøóåõ áóÞóæúáõ ÑóÓõæáò ßóÑöíãò * æóãóÇ åõæó ÈöÞóæúáö ÔóÇÚöÑò ÞóáöíáÇð ãóÇ ÊõÄúãöäõæäó

38. Pra Unë betohem në atë që e shihni!

39. Edhe në atë që nuk e shihni!

40. Se me të vërtetë ai (Kur'ani) është fjalë (e Zotit) që e lexon i dërguari i ndershëm.

41. Ai nuk është fjalë e ndonjë poeti, po ju nuk besoni“.

(el-Hakkah, 38-41)

Kjo ishte ajo që e forcoi Muhammedin, alejhi’s selam në misionin e tij dhe iu bëri ballë gjithë atyre persekutimeve fizike e psikike.

E quajtën gënjeshtar dhe magjistar:

„æóÞóÇáó ÇáúßóÇÝöÑõæäó åóÐóÇ ÓóÇÍöÑñ ßóÐøóÇÈñ

...e mosbesimtarët thanë: "Ky është magjistar, rrenës“.

(Sad, 4)

Allahu prapë e forcoi për durim e i tha:

“ßóÐóáößó ãóÇ ÃóÊóì ÇáøóÐöíäó ãöäú ÞóÈúáöåöãú ãöäú ÑóÓõæáò ÅöáøóÇ ÞóÇáõæÇ ÓóÇÍöÑñ Ãóæú ãóÌúäõæäñ

Ja, ashtu pra, edhe atyre që ishin më parë nuk u erdhi i dërguar e që nuk i thanë: "Eshtë magjistar ose është i çmendur!”.

(edh-Dharijat, 52)

Muhammedi, alejhi’s selam ishte fyer nga më të afërmit e tij, xhaxhai Ebu Lehebi. Posa ishte dërguar pejgamber, kishte hipur mbi kodrën Safa dhe kishte thirrur njerëzit: O bijtë e Adijjit…derisa u tubuan. Nëse dikush nuk mund të shkonte e dërgonte dikë në vend të tij. Muhammedi, alejhi’s selam iu tha:

ÃÑÃíÊßã áæ ÃÎÈÑÊßã Ãä ÎíáÇð ÈÈØä ÇáæÇÏí ÊÑíÏ Ãä ÊÛíÑ Úáíßã ÃßäÊã ãÕÏÞí¿ ÞÇáæÇ: äÚã. ãÇ ÌÑÈäÇ Úáíß ßÐÈÇð¡ ÞÇá: Åäí äÐíÑ áßã Èíä íÏí ÚÐÇÈ ÔÏíÏ¡ ÝÞÇá ÃÈæ áåÈ : ÊÈÇð áß ÓÇÆÑ Çáíæã.. ÃáåÐÇ ÌãÚÊäÇ

Cfarë mendoni, sikur t’iu lajmëroja se nje ushtri është në luginë dhe do t’iu sulmoj juve, a do të më besonit? Po- thanë njëzëri. Nuk të kemi parë si gënjeshtar kurrë- shtuan më pas. Atëherë unë, tha Muhammedi, alejhi’s selam, jam dërguar si qortues-vërejtje tërheqës tek ju para një dënimi të madh. A për këtë na paske tubuar he tërë dita të qoftë e humbur- tha nga mllefi xhaxhai i tij, Ebu Lehebi“. ([26])

Një grua idhujtare, siç transmeton Buhariu, kishte ardhur dhe e kishte fyer Muhammedin, alejhi’s selam e i kishte thënë: O Muhammed, unë shpresoj se djalli yt (Xhibrili, alejhi’s selam) të ka braktisur. Ka dy apo tri net që nuk e kam parë të jetë afruar tek ti. Si demantim Allahu shpalli:

„æÇáÖÍì æÇááíá ÅÐÇ ÓÌì ãÇ æÏÚß ÑÈß æãÇ Þáì

1. Pasha paraditën!

2. Pasha natën kur shtrinë errësirën!

3. Zoti yt nuk të ka lënë, as nuk të ka përbuzur“.

(ed-Duha, 1-3)

Buhariu dhe Muslimi transmetojnë nga Aisheja se Muhammedi, alejhi’s selam momentin më të rëndë në jetën e tij e kishte përjetuar në Mekke kur nuk kishte gjetur përkrahje nga aksush. Kishte dalur deri tek vendi Karnu’th thealib, vend afër Mekkes([27]), dhe në ato momente, thotë Muhammedi, alejhi’s selam, ngrita kokën kur ja një re më bënte hije. Në të ishte Xhibrili, i cili më tha se Allahu dëgjoi fjalët e tyre. Me të ishte edhe meleku i kodrave, i cili më dha selam dhe më tha: O Muhammed, nëse do, unë këto dy kodra ua hedh përmbi. Këtu del në shesh durimi i fortë i Muhammedit, alejhi’s selam, i cili tha:

“Èá ÃÑÌæ Ãä íÎÑÌ Çááå ãä ÃÕáÇÈåã ãä íÚÈÏ Çááå æÍÏå áÇ íÔÑß Èå ÔíÆÇ

Jo, unë kam shpresë se Allahu prej tyre do të nxjerr njerëz që e adhurojnë vetëm Atë dhe nuk i bëjnë shok!”.

Kishte marrë pjesë në shumë beteja ku ishte sprovuar rëndë saqë fytyra i ishte bërë varrë dhe dhëmbet i ishin thyer. Kishte marrë deri në 70 plagë.

Muhammedi, alejhi’s selam, ndonjëra vinte në situata të renda edhe nga disa pasues të tij, të cilët duke mos studiuar mirë gjendjen, nguteshin dhe e rëndonin atë me ndonjë fjalë apo veprim por ai bënte durim. Si model do të mund ta merrnim një rast të transmetuar nga Ibni Mes’udi se Muhammedi, alejhi’s selam ndau një pasuri njerëzve. Një medinas i tha: Muhammedi nuk ka ndare siç do Allahun. I tregova Muhammedit, alejhi’s selam ndërsa fytyra e tij ndryshoi dhe tha:

“ÑÍã Çááå ãæÓì ¡ áÞÏ ÃæÐí ÈÃßËÑ ãä åÐÇ ÝÕÈÑ

Allahu e mëshiroftë Musain, u sprovua-shqetë sua edhe me më shumë e duroi”. ([28])

Muhammedi, alejhi’s selam bënte durim të plote edhe ndaj caktimeve të Allahut të Madhëruar. Kur i vdiq djali, Ibrahimi, ai e tha një gjë, e cila duhet të shërbejë si mësim për çdo besimtar:

„ Åä ÇáÚíä ÊÏãÚ æÇáÞáÈ íÍÒä æáÇ äÞæá ÅáÇ ãÇ íÑÖì ÑÈäÇ æÅäÇ ÈÝÑÇÞß íÇ ÅÈÑÇåíã áãÍÒæäæä

Syri loton, zemra pikëllohet por nuk themi përveç asaj që do Allahu jonë. Vërtetë o Ibrahim ne jemi të pikëlluar për ndarjen tënde“.

Durimi i Muhammedit, alejhi’s selam nuk ishte vetëm në ballafaqimin dhe rezistencën ndaj sprovave, jo, ai bënte durim edhe në adhurimin për Allahun, i Cili e kishte urdhëruar:

„ÝÇÕÈÑ ßãÇ ÕÈÑ Ãæáæ ÇáÚÒã ãä ÇáÑÓá

Ti (Muhammed) duro, ashtu sikurse duruan të dërguarit e vendosur...“.

(el-Ahkaf, 35)

Ai falej aq shumë saqë këmbët i ishin çarë dhe çdoherë barte me vete moton: A të mos jam rob falënderues për Allahun?!

3. Vlera e durimit

Padyshim se kur njeriu të di për një pagë të majme punon më shumë, kur të di për ndonjë shpërblim të veçantë derdh mund më shumë, dhe kur të di për ndonjë gjë, për të cilën Allahu ka premtuar të mira të pakufishme, natyrisht se do të motivohet për to. Në mesin e atyre gjërave, për të mos thënë të rralla, që Allahu shpërblen pakufi për to është edhe durimi. Ja tekste kur’anore dhe hadithe profetike për këtë, të cilat njëherit edhe do ta përmbyllin temën tonë:

Kur’ani lajmëron se shpërblimi i durimtarëve shumëfishohet ndaj shpërblimeve të njerëzve tjerë. Thotë Allahu:

“ÃõæáóÆößó íõÄúÊóæúäó ÃóÌúÑóåõãú ãóÑøóÊóíúäö ÈöãóÇ ÕóÈóÑõæÇ

Atyre u jepet shpërblim i dyfishtë për arsye se bënë durim,”.

(el-Kasas, 54),

“ÅöäøóãóÇ íõæóÝøóì ÇáÕøóÇÈöÑõæäó ÃóÌúÑóåõãú ÈöÛóíúÑö ÍöÓóÇÈò

...ndërsa të durueshmive u jepet shpërblimi i tyre pa masë!”.

(ez-Zumer, 10)

Ngadhënjimi i durimtarëve me shoqërinë([29]) (meijjeh) e Allahut. Thotë Allahu:

“Åöäøó Çááøóåó ãóÚó ÇáÕøóÇÈöÑöíäó

...se vërtet All-llahu është me durimtarët”.

(el-Bekare, 153)

Ka thënë Ebu Ali Ed Dekkak:

“Ngadhënjyen durimtarët me krenarinë e dy botëve sepse ata e arritën prej Allahut shoqërinë (meiijen) e Tij”.

Allahu përmblodhi në durimtarët tri gjëra, me të cilat nuk nderoi askënd tjetër, e ato janë: salavati (bekimi) i Allahut mbi ta, mëshira e Tij për ta dhe udhëzimi i Tij për ta. Këto tri cilësi janë te përmendura në këto ajete:

“æóÈóÔøöÑö ÇáÕøóÇÈöÑöíäó (155) ÇáøóÐöíäó ÅöÐóÇ ÃóÕóÇÈóÊúåõãú ãõÕöíÈóÉñ ÞóÇáõæÇ ÅöäøóÇ áöáøóåö æóÅöäøóÇ Åöáóíúåö ÑóÇÌöÚõæäó (156) ÃõæáóÆößó Úóáóíúåöãú ÕóáóæóÇÊñ ãöäú ÑóÈøöåöãú æóÑóÍúãóÉñ æóÃõæáóÆößó åõãõ ÇáúãõåúÊóÏõæäó

Po ti jepju myzhde durimtarëve. 156. Të cilët, kur i godet ndonjë e pakëndshme thonë: "Ne jemi të All-llahut dhe ne vetëm tek Ai kthehemi"! 157. Të tillët janë që te Zoti i tyre kanë bekime e mëshirë dhe të tillët janë ata të udhëzuarit në rrugën e drejtë”.

(el-Bekare, 155-157)

Allahu e beri durimin ndihme, përgatitje (për ballafaqim me sprova) dhe urdhëroi për të mbrojtur me durim. Thotë Allahu:

“æóÇÓúÊóÚöíäõæÇ ÈöÇáÕøóÈúÑö æóÇáÕøóáóÇÉö

Kërkoni ndihmë (në të gjitha çështjet) me durim dhe me namaz, ”.

(el-Bekare, 45)

Pra kush nuk ka durim nuk ka as ndihmë.

Allahu lidhi fitoren për durimit dhe devotshmërisë e tha:

“Èóáóì Åöäú ÊóÕúÈöÑõæÇ æóÊóÊøóÞõæÇ æóíóÃúÊõæßõãú ãöäú ÝóæúÑöåöãú åóÐóÇ íõãúÏöÏúßõãú ÑóÈøõßõãú ÈöÎóãúÓóÉö ÂóáóÇÝò ãöäó ÇáúãóáóÇÆößóÉö ãõÓóæøöãöíäó

Po, nëse jeni të qëndrueshëm e të matur, e ata (armiqtë) t'ju vinë tash në këtë moment, Zoti juaj ua vazhdon juve ndihmën me pesë mijë prej engjëjve të ushtruar (për luftë) ose të shënuar”.

(Ali Imran, 125)

Allahu lidhi dashurinë e Tij për durimit dhe e caktoi atë për ithtarët e durimit, e tha:

“æóßóÃóíøöäú ãöäú äóÈöíøò ÞóÇÊóáó ãóÚóåõ ÑöÈøöíøõæäó ßóËöíÑñ ÝóãóÇ æóåóäõæÇ áöãóÇ ÃóÕóÇÈóåõãú Ýöí ÓóÈöíáö Çááøóåö æóãóÇ ÖóÚõÝõæÇ æóãóÇ ÇÓúÊóßóÇäõæÇ æóÇááøóåõ íõÍöÈøõ ÇáÕøóÇÈöÑöíäó

E sa pejgamberë pati që së bashku me të luftuan turma të mëdha besimtarësh dhe për atë që i goditi në rrugën e All-llahut, ata nuk u dobësuan dhe as nuk u përulën. All-llahu i do durimtarët”.

(Ali Imran, 146)

Allahu duke folur për virtytet e hajrit lajmëroi se ato nuk i vjelë askush pos durimtarëve. Këtë e sqaroi në dy vende në librin e Tij, Kur’anin, në suren el-Kasas, respektivisht ne tregimin e Karunit, ku dijetarët iu kishin thënë një grupi njerëzish mendjelehtë, të cilët dëshironin te kenë pasuri sikurse Karuni:

“æóÞóÇáó ÇáøóÐöíäó ÃõæÊõæÇ ÇáúÚöáúãó æóíúáóßõãú ËóæóÇÈõ Çááøóåö ÎóíúÑñ áöãóäú Âóãóäó æóÚóãöáó ÕóÇáöÍðÇ æóáóÇ íõáóÞøóÇåóÇ ÅöáøóÇ ÇáÕøóÇÈöÑõæäó

E ata që ishin të zotët e diturisë thanë: "Të mjerët ju, shpërblimi i All-llahut është shumë më i mirë për atë që besoi dhe bëri vepër të mirë, po atë nuk mund ta arrijë kush përveç të durueshmëve!”.

(el-Kasas, 80)

Durimi fundin e ka gjithsesi më të mirë. Transmeton Muslimi nga Ummu Seleme, e cila ka thënë:

“ÓóãöÚúÊõ ÑóÓõæáó Çááøóåö Õóáøóì Çááøóåõ Úóáóíúåö æóÓóáøóãó íóÞõæáõ ãóÇ ãöäú ãõÓúáöãò ÊõÕöíÈõåõ ãõÕöíÈóÉñ ÝóíóÞõæáõ ãóÇ ÃóãóÑóåõ Çááøóåõ { ÅöäøóÇ áöáøóåö æóÅöäøóÇ Åöáóíúåö ÑóÇÌöÚõæäó }Çááøóåõãøó ÃúÌõÑúäöí Ýöí ãõÕöíÈóÊöí æóÃóÎúáöÝú áöí ÎóíúÑðÇ ãöäúåóÇ ÅöáøóÇ ÃóÎúáóÝó Çááøóåõ áóåõ ÎóíúÑðÇ ãöäúåóÇ ÞóÇáóÊú ÝóáóãøóÇ ãóÇÊó ÃóÈõæ ÓóáóãóÉó ÞõáúÊõ Ãóíøõ ÇáúãõÓúáöãöíäó ÎóíúÑñ ãöäú ÃóÈöí ÓóáóãóÉó Ãóæøóáõ ÈóíúÊò åóÇÌóÑó Åöáóì ÑóÓõæáö Çááøóåö Õóáøóì Çááøóåõ Úóáóíúåö æóÓóáøóãó Ëõãøó Åöäøöí ÞõáúÊõåóÇ ÝóÃóÎúáóÝó Çááøóåõ áöí ÑóÓõæáó Çááøóåö Õóáøóì Çááøóåõ Úóáóíúåö æóÓóáøóãó ÞóÇáóÊú ÃóÑúÓóáó Åöáóíøó ÑóÓõæáõ Çááøóåö Õóáøóì Çááøóåõ Úóáóíúåö æóÓóáøóãó ÍóÇØöÈó Èúäó ÃóÈöí ÈóáúÊóÚóÉó íóÎúØõÈõäöí áóåõ ÝóÞõáúÊõ Åöäøó áöí ÈöäúÊðÇ æóÃóäóÇ ÛóíõæÑñ ÝóÞóÇáó ÃóãøóÇ ÇÈúäóÊõåóÇ ÝóäóÏúÚõæ Çááøóåó Ãóäú íõÛúäöíóåóÇ ÚóäúåóÇ æóÃóÏúÚõæ Çááøóåó Ãóäú íóÐúåóÈó ÈöÇáúÛóíúÑóÉö

E kam dëgjuar të dërguarin e Allahut duke thënë: Nuk ka mysliman, të cilin e godet ndonjë fatkeqësi e ai thotë: “Të Allahut jemi dhe tek Ai do të kthehemi. O Zoti im! Më shpërble në këtë fatkeqësi timen dhe pas saj më sjell me të mirë”, e të mos ia sjelle Allahu pas saj më të mirë se ajo (sprove). Kur vdiq Ebu Seleme thoshte: Cili mysliman është më i mirë se sa Ebu Seleme; shtëpia e parë që migroi tek i dërguari i Allahut, pastaj unë thashë këtë (dua që na mësoi Pejgamberi, alejhi’s selam), kështu që Allahu ma dhuroi vet Pejgamberin, alejhi’s salatu ve’s selam. Tha: Pejgamberi e dërgoi tek unë Hatib b. Belteah që të më fejoj për të. I thashë se kam një vajze të vogël dhe unë jam xheloze. Tha: Sa i përket vajzës së saj, e lusim Allahun që ajo të mos ketë nevojë për të dhe e lus Allahun që ta largoj xhelozinë e saj”.

Durimi, përveç që të fut në Xhenet, ai të veçon edhe me disa specifika, si: një shtëpi në Xhenet. Transmeton Tirmidhiu nga Ebu Musa el Esh’ariu:

“Ãóäøó ÑóÓõæáó Çááøóåö Õóáøóì Çááøóåõ Úóáóíúåö æóÓóáøóãó ÞóÇáó ÅöÐóÇ ãóÇÊó æóáóÏõ ÇáúÚóÈúÏö ÞóÇáó Çááøóåõ áöãóáóÇÆößóÊöåö ÞóÈóÖúÊõãú æóáóÏó ÚóÈúÏöí ÝóíóÞõæáõæäó äóÚóãú ÝóíóÞõæáõ ÞóÈóÖúÊõãú ËóãóÑóÉó ÝõÄóÇÏöåö ÝóíóÞõæáõæäó äóÚóãú ÝóíóÞõæáõ ãóÇÐóÇ ÞóÇáó ÚóÈúÏöí ÝóíóÞõæáõæäó ÍóãöÏóßó æóÇÓúÊóÑúÌóÚó ÝóíóÞõæáõ Çááøóåõ ÇÈúäõæÇ áöÚóÈúÏöí ÈóíúÊðÇ Ýöí ÇáúÌóäøóÉö æóÓóãøõæåõ ÈóíúÊó ÇáúÍóãúÏö

Pejgamberi, alejhi’s salatu ve’s selam ka thënë: Kur t’i vdes njeriut fëmija, Allahu iu thotë melaikeve: E morët fëmiun e robit Tim? Thonë: Po. Thotë: E morët frytin e zemrës se tij? Thonë: Po. Thotë: Cfarë tha robi im? Thonë: Të falënderoi dhe u kthye kah Ti (duke thënë të Allahut jemi dhe tek Ai do të kthehemi). Thotë Allahu: Ndërtojani robit Tim një shtëpi në Xhenet dhe quajeni: Shtëpia e falënderimit”. ([30])

Durimi vjen ne shprehje atëherë kur dikush ta bën ndonjë te keqe dhe ti, nga burrëria e madhe, nuk lutesh kundër tyre por ua falë atë. Buhariu dhe Muslimi transmetojnë nga Abdullah b. Mes’udi i cili thotë:

Durimi është dhurata me e mire qe i jepet njeriu. Buhariu dhe Muslimi transmetojnë nga Ebu Seid el Hudrijji se Pejgamberi, alejhi’s salatu ve’s selam ka thënë:

“ãÇ ÃÚØí ÃÍÏ ÚØÇÁð ÎíÑÇ æ ÃæÓÚ ãä ÇáÕÈÑ

Askujt nuk i është dhënë dhuratë më e mirë dhe më e bollshme se sa durimi”.

Besimtarit, çka do që i ndodhë është në favor dhe të mirë të tij. Transmeton Muslimi nga Suhejbi se ka dëgjuar Pejgamberin, alejhi’s salatu ve’s selam ka thënë:

“ÚóÌóÈðÇ áöÃóãúÑö ÇáúãõÄúãöäö Åöäøó ÃóãúÑóåõ ßõáøóåõ ÎóíúÑñ æóáóíúÓó ÐóÇßó áöÃóÍóÏò ÅöáøóÇ áöáúãõÄúãöäö Åöäú ÃóÕóÇÈóÊúåõ ÓóÑøóÇÁõ ÔóßóÑó ÝóßóÇäó ÎóíúÑðÇ áóåõ æóÅöäú ÃóÕóÇÈóÊúåõ ÖóÑøóÇÁõ ÕóÈóÑó ÝóßóÇäó ÎóíúÑðÇ áóåõ

Cudi me punën e besimtarit, tërë çështja e tij është e mirë për të, dhe kjo nuk i takon askujt përveç besimtarit; nëse e godet diç e mire falënderon dhe kjo është e mirë për të. Po kështu nëse e godet diç e keqe ai bën durim dhe është mirë për të“.

Pra a kemi arsye të mos durojmë?!

Sedat G. ISLAMI

22-9-2007, e shtunë (10 Ramazan 1428)

Reinach, Aarau, Zvicër

--------------------------------------------------------------------------------

([1]) Buhariu, Muslimi dhe Ahmedi

([2]) Fet’hul Bari sherhu sahihi’l Buhari, Ibni Haxher el-Askalani, komentimi i hadithit: 6830.

([3]) Xhamiu'l bejan fi te'vili'l kur'an, Ebu Xha'fer et-Taberijj, recensim: Ahmed Muhammed Shakir, b.1, 2000, komentimi i ajetit 61 te kaptinës en-Nahl

([4]) Irshadu’l akli’s selam ila mezaja’l kitabi’l kerim, Ebu’s Suud, libri në versionin elektronik gjendet në www.altafsir. com

([5]) Tejsiru’l kerimi’rr rrahman fi tefsiri kelami’l mennan, Abdurrahman b. Nasir b. es-Sa’dijj, b. 1, 2000, Muessesetu’rr rrisale, burimi elektronik: www.qurancomplex. com

([6]) Buhariu

([7]) http://www.chinaemb assy.org. eg/ara/ddmt/ t97921.htm

([8]) http://www.gazeta- shqip.com/ artikull. php?id=2890

([9]) Gjeneza /12

([10]) Gjeneza /19

([11]) Dalja 3,11

([12]) Lavdimi 2,3

([13]) Dalja, 23

([14]) Mbreterit, 1,2

([15]) Muslimi

([16]) Imam Ahmedi në Musnedin e tij dhe Ibni Hibbani në Sahihun e tij

([17]) Buhariu

([18]) Muttefekun alejhi

([19]) Ali Imran 180

([20]) Transmeton Ibni Huzejme dhe Ibni Hibbani ne koleksionet e tyre të vërteta

([21]) Transmetim unanim

([22]) Muslimi

([23]) Hadithi është autentik. Sahihu ve daifu suneni’t Tirmidhijj, 2472

([24]) www.islamweb. net, sektori: es-Siretu-n- nebevijjeh, Shemailu’rr Rresuli sal-lAllahu alejhi ve sel-leme, e martë, 18/6/2002

([25]) Hixhri i Qabes është vendi në mes ruknit, zemzemit dhe mekamit, ose është vendi nga mekami deri tek dera ose prej ruknit të zi e deri tek dera dhe mekami ku njerëzit shtyjnë njeri tjetrin për të bërë dua. Shih: Taxhu'l urus min xhevahiri'l kamus, Muhammed b. Muhammed b. Abdurr-Rrezzak el-Husejnijj, Ebu'l Fejd, pj. 1, f. 7671

([26]) Buhariu

([27]) http://www.islamav. com/doc_html/ profit_patience_ onharm.htm

([28]) Buhariu

([29]) Në mënyrë që të mos vie deri tek ndonjë keqkuptim apo edhe keqinterpretim i mundshëm i kësaj fraze them se shoqëria e Allahut (el meijjeh) këtu e ka për qellim se Allahu është me ty, te ndihmon, te përkrah, te udhëzon, dhe se assesi dhe në asnjë forme nuk përcakton qe Allahu me Qenien e Tij te Shenjte te jete me ne. Pra le te jete mësim çdoherë ky rregull për ne.

([30]) Shejh Albani ne Sahihu ve daifu suneni’t Tirmidhijj, nr: 1408 e ka cilësuar të mirë-hasen.