RRUGA PËR NË LUMTURINË E VËRTETË

 

Falënderimi i takon Allahut ndërsa përshëndetjet qofshin mbi Muhammedin, familjen, shokët dhe tere pasuesit e tij!

Të gjithë e kërkojnë lumturinë

Vëlla i dashur! Ne të gjithë hulumtojmë për këtë te vërtetë, musliman apo jomusliman, i pasur apo i varfër, i bardhe apo i zi, burrë apo grua, i madh apo i vogël, i ndershëm apo idiot…Në tërë boten, ne çdo lugine e rrafshnalte, ne çdo toke e det, ne çdo dite e muaj, madje net ere jetën, hulumtojmë për këtë te vërtetë. Pra, për lumturinë e vërtetë.

Iluzioni i lumturisë

Çdokush hulumton lumturinë ne këtë jete, te gjithë kërkojnë rrugët e saj, madje ndodhe te paguajnë gjera te shtrenjta për te por sa te shumte janë ata, qe kane humbur rrugën e lumturisë?! Sa te shumte janë ata qe jetojnë ne iluzionet e lumturisë ndërsa fare nuk e dine, madje mendojnë se janë ne maje te lumturisë?!

Vëlla!

Lumturia nuk është ne pasurinë qe e fiton, ne veturën qe e nget, ne shtëpinë, qe banon në të, ne gruan qe e marton, ne postin qe merr, ne famën qe fiton. Edhe pse këto te ndihmojnë për lumturi megjithatë nuk janë lumturi. Sa i varfëri, beqari, i panjohuri, i pa kulmi mbi koke, jetojnë ne lumturi, qetësi dhe rehati?!

Lumturia është ndjenje permanente e qetësisë, rehatisë dhe gëzimit, te cilën e ndien zemra dhe me te cilën dëfrehet i tërë trupi.

Sa njeriu jetonte ne lumturi te vërtetë e ka kaluar ne lumturi imagjinare, duke realizuar atë ne këtë bote e duke humbur atë ne boten tjetër, dhe këtë si shkak i perceptimit te gabuar te saj se kinse ajo përkufizohet vetëm ne këtë bote.

Muslimani i mençur kur synon diç, ai trason rrugët qe shpijnë tek ai synim, dhe për te arritur tek lumturia e vërtetë, ja disa rruge-mënyra:

Rruga për në lumturi

1- Besimi ne Allahun. Thotë Allahu:

"Ýóãóä íõÑöÏö Çááøåõ Ãóä íóåúÏöíóåõ íóÔúÑóÍú ÕóÏúÑóåõ áöáÅöÓúáÇóãö æóãóä íõÑöÏú Ãóä íõÖöáøóåõ íóÌúÚóáú ÕóÏúÑóåõ ÖóíøöÞðÇ ÍóÑóÌðÇ ßóÃóäøóãóÇ íóÕøóÚøóÏõ Ýöí ÇáÓøóãóÇÁ ßóÐóáößó íóÌúÚóáõ Çááøåõ ÇáÑøöÌúÓó Úóáóì ÇáøóÐöíäó áÇó íõÄúãöäõæäó

125. Atë që All-llahu dëshiron ta udhëzojë, ia zgjeron zemrën për (të pranuar) Islamin. Atë që dëshiron ta lërë të humbur, zemrën e tij ia bën shumë të ngusht sikur të ngjitej në qiell. Kështu All-llahu lëshon dënimin mbi ata që nuk besojnë". (el En'am, 125)

" ãóÇ ÃóÕóÇÈó ãöä ãøõÕöíÈóÉò ÅöáøóÇ ÈöÅöÐúäö Çááøóåö æóãóä íõÄúãöä ÈöÇááøóåö íóåúÏö ÞóáúÈóåõ æóÇááøóåõ Èößõáøö ÔóíúÁò Úóáöíãñ

11. Çfarëdo e keqe që ndodh (godet), nuk mund të jetë ndryshe, vetëm sipas caktimit të All-llahut, e kush i beson All-llahut, Ai ia udhëzon zemrën e tij; All-llahu është i gjithëdijshëm për çdo send". (et Tegabun, 11)

Çdo here qe imani i njeriut përsoset çdo here lumturia e tij shtohet. Lexoje këtë hadithi, i cili ka ardhur me këtë kuptim. Ebu Jahja Suhejb b. Sinani thotë se Pejgamberi, alejhi’s selam ka thënë:

" ÚÌÈÇ áÃãÑ ÇáãÄãä¡ Åä ÃãÑå ßáå áå ÎíÑ¡ æáíÓ Ðáß áÃÍÏ¡ ÅáÇ ááãÄãä¡ Åä ÃÕÇÈÊå ÓÑÇÁ¡ ÔßÑ¡ ÝßÇä ÎíÑÇ áå¡ æÅä ÃÕÇÈÊå ÖÑÇÁ¡ ÕÈÑ¡ ÝßÇä ÎíÑÇ áå

Çudi me besimtarin, tere puna e tij është në të mirën te tij, dhe kjo nuk i takon askujt përveç besimtarit; nëse i vjen ndonjë e mire, falënderon (Allahun) kështu qe është mire për të ndërsa nëse e godet ndonjë bela, ai bën durim dhe prape është mire për te". (Muslimi)

2- Vepra e mire. Thotë Allahu:

" ãóäú Úóãöáó ÕóÇáöÍÇð ãöäú ÐóßóÑò Ãóæú ÃõäúËóì æóåõæó ãõÄúãöäñ ÝóáóäõÍúíöíóäøóåõ ÍóíóÇÉð ØóíøöÈóÉð

97. Kush bën vepër të mirë, qoftë mashkull ose femër, e duke qenë besimtar, Ne do t'i japim atij një jetë të mirë (në këtë botë)". (en Nahl, 97)

…d.t.th. do ta bëjmë ta jetoje një jete te lumtur. Meqë ne të gjithë e duam jetën e lumtur, neve krahas besimit duhet te bëjmë edhe vepra te mira ngase Allahu thotë:

"óãäú Âãóäó ÈöÇááøóåö æóÇáúíóæúãö ÇáúÂÎöÑö æóÚóãöáó ÕóÇáöÍÇð ÝóáÇ ÎóæúÝñ Úóáóíúåöãú æóáÇ åõãú íóÍúÒóäõæäó

69. S'ka dyshim se kush e beson All-llahun (sinqerisht), e beson ditën e gjykimit dhe bën vepra të mira, për ta nuk do të ketë frikë as pikëllim (me kusht që ta kenë pranuar të dërguarin e fundit- Muhammedin)". (el Maide, 69)

Vëlla i dashur! Vepra e mire është kënaqësi dhe begati për ata, qe e kane shijuar dhe provuar. Prijësi ynë, Muhammedi, alejhi’s selam kënaqësinë, pushimin dhe rehatinë i gjente ne namaz, madje kishte thënë:

" æÌÚáÊ ÞÑÉ Úíäí Ýí ÇáÕáÇÉ

Kënaqësia shpirtërore me është bërë në namaz". ([1])

3- Besimi ne caktimin e Allahut; te mirën dhe te keqen. Ta meditojmë se bashku këtë hadithi ta transmetuar nga Ibni Abbasi, i cili thotë:

" ßäÊ ÎóáúÝó ÑÓæá Çááøóåö Õáì Çááå Úáíå æÓáã íóæúãðÇ ÝÞÇá íÇ ÛõáóÇãõ Åäí ÃõÚóáøöãõßó ßóáöãóÇÊò ÇÍúÝóÙú Çááøóåó íóÍúÝóÙúßó ÇÍúÝóÙú Çááøóåó ÊóÌöÏúåõ ÊõÌóÇåóßó ÅÐÇ ÓóÃóáúÊó ÝóÇÓúÃóáú Çááøóåó æÅÐÇ ÇÓúÊóÚóäúÊó ÝóÇÓúÊóÚöäú ÈöÇááøóåö æóÇÚúáóãú Ãóäøó ÇáúÃõãøóÉó áæ ÇÌúÊóãóÚóÊú Úáì Ãóäú íóäúÝóÚõæßó ÈöÔóíúÁò áã íóäúÝóÚõæßó ÅáÇ ÈöÔóíúÁò ÞÏ ßóÊóÈóåõ Çááå áß æóáóæú ÇÌúÊóãóÚõæÇ Úáì Ãóäú íóÖõÑøõæßó ÈöÔóíúÁò áã íóÖõÑøõæßó ÅáÇ ÈöÔóíúÁò ÞÏ ßóÊóÈóåõ Çááå Úóáóíúßó ÑõÝöÚóÊú ÇáúÃóÞúáóÇãõ æóÌóÝøóÊú ÇáÕøõÍõÝõ

Një dite isha pas Pejgamberit, alejhis selam ndërsa ai me tha: O Djalosh! Do t'i mësoj ca fjale:  Ruaje Allahun te ruan edhe Ai ty, kur te kërkosh kërko prej Allahut, kur te mbrohesh mbrohu me Allahun, dije se sikur tere njerëzimi te tuboheshin për te ta bere një te mire nuk do ta mund ta bënin përveç nëse atë ta ka shkruar Allahu. Dhe sikur bata te tuboheshin për te te bere keq nuk do te mund te bënin asgjë përveç asaj qe Allahu ka caktuar për ty; janë ngritur lapsat dhe janë thare fletat". ([2])

Besimtari i vërtetë është ai, qe me plot kënaqësi pranon caktimet e Allahut, te mira apo të këqija qofshin ato ngase kjo bote është bote sprove dhe fatkeqësish.

4- Dituria fetare. Allahu ka lëvduar dijetaret e ka thënë:

" ÅöäøóãóÇ íóÎúÔóì Çááøóåó ãöäú ÚöÈóÇÏöåö ÇáúÚõáóãóÇÁ Åöäøó Çááøóåó ÚóÒöíÒñ ÛóÝõæÑñ

Po All-llahut ia kanë frikën nga robërit e Tij vetëm dijetarët, All-llahu është mbi gjithçka, është mëkatfalës". (Fatir, 28)

Muaviu, i biri i Sufjanit transmeton se e ka dëgjuar te dërguarin e Allahut duke thënë:

" ãä íõÑöÏú Çááå Èöåö ÎóíúÑðÇ íõÝóÞøöåúåõ Ýí ÇáÏøöíäö

Kujt ia do Allahu te mirën e udhëzon në të kuptuarit e fesë".

Ebu Derdaja ka thënë se e ka dëgjuar te dërguarin e Allahut duke gjene:

"ãä Óóáóßó ØóÑöíÞÇð íóØúáõÈõ Ýíå ÚöáúãÇð Óóáóßó Çááå Èöåö ØóÑöíÞÇð Åáì ÇáúÌóäøóÉö æóÅöäøó ÇáúãóáÇóÆößóÉó áóÊóÖóÚõ ÃóÌúäöÍóÊóåóÇ ÑöÖðÇ áöØóÇáöÈö ÇáúÚöáúãö æóÅöäøóåõ áóíóÓúÊóÛúÝöÑõ áöáúÚóÇáöãö ãä Ýí ÇáÓãÇæÇÊ æóÇáÃóÑúÖö ÍÊì ÇáúÍöíÊóÇäõ Ýí ÇáúãóÇÁö æóÝóÖúáõ ÇáúÚóÇáöãö Úáì ÇáóÚóÇÈöÏö ßóÝóÖúáö ÇáúÞóãóÑö Úáì ÓóÇÆöÑö ÇáúßóæóÇßöÈö

Kush merr rrugë për të kërkuar dituri, Allahu do ta vë atë në rrugën e Xhennetit, melaiket do t'i vënë krahët e tyre si kënaqësi ndaj kërkuesit te diturisë dhe se për dijetarin kërkojnë falje çka ka ne qiej e toke, madje edhe peshqit ne det. Vlera e dijetarit ndaj një robi adhurues është sikurse vlera e hënës ndaj yjeve tjera".

Zejd b. Thabiti ka thënë se e ka dëgjuar te dërguarin e Allahut duke thënë:

" äóÖøóÑó Çááå ÇãúÑóÃð ÓãÚ ãöäøóÇ ÍóÏöíËðÇ ÝóÍóÝöÙóåõ ÍÊì íõÈóáøöÛóåõ ÝóÑõÈøó ÍóÇãöáö ÝöÞúåò Åáì ãä åæ ÃóÝúÞóåõ ãäå æóÑõÈøó ÍóÇãöáö ÝöÞúåò áíÓ ÈöÝóÞöíåò

Allahu e ndriçoftë një njeri, i cili dëgjon prej meje një hadithi dhe mban mend derisa t'ua kumtoje te tjerre ngase ndodh dikush ta bart diturinë tek ai qe është me i ditur se ky dhe ndodh qe bartësi te mos jete fare i ditur".

Ka thënë Hitabiu: Kuptimi i hadithit është lutja e Pejgamberit, alejhi’s selam për të me Neddare, qe është begati dhe gëzim-lumturi.

5- Te përkujtuarit e Allahut të Madhëruar – Dhikri. Prej mjeteve shume te rëndësishme, qe te ndihmojnë ne arritjen e lumturisë është edhe përmendja e Allahut ngase nëse Allahu është i dashuri yt atëherë ti përherë do te shoqërohesh me përmendjen e Tij. A nuk sheh se i dashuri është i gatshëm ta dëgjojë te dashurin e tij kushdo qofte?! Thotë Allahu:

" ÇáøóÐöíäó ÂãóäõæÇú æóÊóØúãóÆöäøõ ÞõáõæÈõåõã ÈöÐößúÑö Çááøåö ÃóáÇó ÈöÐößúÑö Çááøåö ÊóØúãóÆöäøõ ÇáúÞõáõæÈõ

28. Ata që besuan dhe me të përmendur All-llahun zemrat e tyre qetësohen; pra ta dini se me të përmendur All-llahun zemrat stabilizohen". (err Rra'd, 28)

Ka thënë Malik b. Dinari:

" ãÇ ÊáÐÐ ÇáãÊáÐÐæä ÈãËá ÐßÑ Çááå ÊÚÇáì

Të dëfryerit nuk kane arritur dëfrim me te madh se sa dëfrimin me dhikrin (përkujtimin) e Allahut".

Mu për këtë, Muhammedin, alejhi’s selam e përmendte shume Allahun madje ne çdo rast e rrethane.

6- Çiltërsia dhe dëlirësia shpirtërore. Meqë kjo cilësi vështirë gjendet tek njerëzit, ajo gjendet ne lumturinë e vërtetë, ne rehatinë dhe pastërtinë shpirtërore. Ta meditojmë se bashku këtë hadithi te transmetuar nga Enesi, i cili thotë:

"Ishim në ndejë tek Pejgamberi, alejhi’s selam ndërsa ai na tha: Tani iu vjen një njeri qe është prej banoreve te Xhennetit. Hyri një njeri prej medinaseve, i cili sapo kishte marrur abdes dhe mjekra i pikonte ujë ndërsa sandalet i mbante ne dorën e majte dhe na dha selam.

Te nesërmen ndodhi e njëjta gjë; Pejgamberi, alejhi’s selam ta sikurse dje dhe erdhi i njëjti person.

Edhe pasnesër ndodhi e njëjta gjë. Abdullah b. Amr el Asi i shkoi pas (ngase dëshironte ta dinte se si e ka fituar Xhennetin ky njeri) dhe i tha: Kam patur një mosmarrëveshje me babain dhe jam zotuar se tri dite nuk do te shkoj ne shtëpi andaj a do te me pranosh ne konak? Pranoi. Pas tri ditësh ai, meqë nuk vërejti diç te jashtëzakonshme tek ky njeri i tha: O rob i Allahut! Unë nuk kam patur ndonjë grindje me babain tim, jo, unë kam dëgjuar te dërguarin e Allahut duke përmendur tri here se do te vjen një njeri prej banoreve te Xhennetit dhe net e tri herët ishe ti kështu qe pata dëshirë te vija tek ti dhe te shoh se çka bën qe e ke siguruar Xhennetin dhe te bej edhe unë ashtu. Unë nuk pashe se beje diç te madhe andaj me rrëfe për sekretin e asaj qe garantoi për ty Pejgamberi, alejhi’s selam? Tha: Unë nuk bej asgjë me përjashtim te asaj qe ti shikove përveç se kurrë nuk me ke rene te bie ne gjumë e ta mashtroje dhe urreje ndonjë besimtar për ndonjë të mirë qe Allahu ia ka dhënë atij. Tha: Kjo qenka ajo qe ta paska siguruar Xhennetin dhe qe ne nuk kemi mundësi ta lëmë atë".

7- Pajtimi dhe kënaqësia. Kjo është duke shikuar ne ata, qe janë nen ty ne çështjet e dunajse dhe ne ata qe janë mbi ty nen çështjet fetare. Pejgamberi, alejhi’s selam na kishte mësuar:

" ÇäÙÑæÇ Åáì ãä åæ ÃÓÝá ãäßã¡ æáÇ ÊäÙÑæÇ Åáì ãä åæ ÝæÞßã¡ Ýåæ ÃÌÏÑ ÃáÇ ÊÒÏÑæÇ äÚãÉ Çááå

Shikoni në ata, që janë nën ju dhe mos shikoni në ata, që janë mbi ju (më të pasur se ju) ngase kështu nuk do t'i përbuzni-nënçmoni begatitë e Allahut".  (Muslimi)

Ebu Hurejre transmeton se Muhammedi, alejhi’s selam ka thënë:

"ÅÐÇ äóÙóÑó ÃÍÏßã Åáì ãä ÝõÖøöáó Úáíå Ýí ÇáúãóÇáö æóÇáúÎóáúÞö ÝóáúíóäúÙõÑú Åáì ãä åæ ÃóÓúÝóáó ãäå

Nëse ndokush prej jush shikon në njerëzit, që Allahu ia ka begatuar me më shumë pasuri le të shikojë në ata, që janë më të varfër se ai". (Buhariu)

8- Bindja se lumturia e vërtetë për besimtarin është Xhenneti. Allahu ka thënë:

" æóÃóãøóÇ ÇáøóÐöíäó ÓõÚöÏõæÇú ÝóÝöí ÇáúÌóäøóÉö ÎóÇáöÏöíäó ÝöíåóÇ ãóÇ ÏóÇãóÊö ÇáÓøóãóÇæóÇÊõ æóÇáÃóÑúÖõ ÅöáÇøó ãóÇ ÔóÇÁ ÑóÈøõßó ÚóØóÇÁ ÛóíúÑó ãóÌúÐõæÐò

108. E për sa u përket atyre fatmirëve, ata jan në xhennet përgjithmonë, sa të jenë qiejt dhe toka, përveç atë çka do Zoti yt (All-llahu ju dhuron) shpërblim të pakëputur". (Hud, 108)

Ebu Hurejre transmeton se Pejgamberi, alejhi’s selam ka thënë:

" ÇáÏøõäúíóÇ ÓöÌúäõ ÇáúãõÄúãöäö æóÌóäøóÉõ ÇáúßóÇÝöÑö

Dynjaja është burg për besimtarin dhe Xhennet për pabesimtarin".

9- Shoqëria e zgjedhur. Shoqëria e mire është prej gjerave, qe ta lehtësojnë lumturinë. Sa prej politeisteve nuk kane qene te lumtur derisa kane pranuar Islamin ngase ne Islam ata kane gjetur shoqëri te pastër, te sinqerte, te cilët in udhëzuan ne rruge te drejte. Allahu ka thënë:

"æóÇÕúÈöÑú äóÝúÓóßó ãóÚó ÇáøóÐöíäó íóÏúÚõæäó ÑóÈøóåõã ÈöÇáúÛóÏóÇÉö æóÇáúÚóÔöíøö íõÑöíÏõæäó æóÌúåóåõ æóáóÇ ÊóÚúÏõ ÚóíúäóÇßó Úóäúåõãú ÊõÑöíÏõ ÒöíäóÉó ÇáúÍóíóÇÉö ÇáÏøõäúíóÇ æóáóÇ ÊõØöÚú ãóäú ÃóÛúÝóáúäóÇ ÞóáúÈóåõ Úóä ÐößúÑöäóÇ æóÇÊøóÈóÚó åóæóÇåõ æóßóÇäó ÃóãúÑõåõ ÝõÑõØðÇ

28. Përkufizoje veten tënde me ata që lusin Zotin e tyre mëngjes e mbrëmje, e që kanë për qëllim kënaqësinë (razinë) e Tij, dhe mos i hiq sytë e tu prej tyre e të kërkosh bukurinë e kësaj bote dhe mos iu bind atij që ia kemi shmangur zemrën e tij prej përkujtimit ndaj Nesh dhe i është dhënë epshit të vet, pse puna e tij ka mbaruar. (el Kehf, 28)

Te lumturit e kane arritur lumturinë me shoqëri ndërsa te dëshpëruarit e kane arritur dëshpërimin me shoqëri te keqe.

10- Optimizmi dhe jo pesimizmi. Enesi transmeton se Pejgamberi, alejhis selam ka thënë:

" áóÇ ÚóÏúæóì æáÇ ØöíóÑóÉó æóíõÚúÌöÈõäöí ÇáúÝóÃúáõ ÇáÕøóÇáöÍõ ÇáúßóáöãóÉõ ÇáúÍóÓóäóÉõ

Nuk ka A'da (sëmundje ngjitëse[3]), nuk ka pesimizëm, ndërsa mua me pëlqen fe'li i mire, fjala e mire (optimizmi)". (Tirmidhiu)

11- Fitimi hallall. Kjo gjë është shume me rëndësi. Kjo do te thotë qe pasuria jote te jete hallall ngase ai qe nuk ka pasuri hallall ai do te jete i dëshpëruar. Ka'b b. Ijadi ka thënë se e ka dëgjuar Pejgamberin, alejhi’s selam duke thënë:

" Åöäøó áößõáøö ÃõãøóÉò ÝöÊúäóÉð æóÝöÊúäóÉõ ÃõãøóÊöí ÇáúãóÇáõ

Çdo ummet ka patur një sprove ndërsa sprova e ummetit im është ne pasuri".  

Ebu Hurejre transmeton se Pejgamberi, alejhi’s selam ka thënë:

"ÃóíøõåóÇ ÇáäÇÓ Åöäøó Çááøóåó ØóíøöÈñ áóÇ íóÞúÈóáõ ÅáÇ ØóíøöÈðÇ æóÅöäøó Çááøóåó ÃóãóÑó ÇáúãõÄúãöäöíäó ÈöãóÇ ÃóãóÑó Èöåö ÇáúãõÑúÓóáöíäó ÝÞÇá { íÇ ÃóíøõåóÇ ÇáÑøõÓõáõ ßõáõæÇ ãä ÇáØøóíøöÈóÇÊö æóÇÚúãóáõæÇ ÕóÇáöÍðÇ Åäí ÈöãóÇ ÊóÚúãóáõæäó Úóáöíãñ} æÞÇá {íÇ ÃóíøõåóÇ ÇáøóÐöíäó ÂãóäõæÇ ßõáõæÇ ãä ØóíøöÈóÇÊö ãÇ ÑóÒóÞúäóÇßõãú } Ëõãøó ÐóßóÑó ÇáÑøóÌõáó íõØöíáõ ÇáÓøóÝóÑó ÃóÔúÚóËó ÃóÛúÈóÑó íóãõÏøõ íóÏóíúåö Åáì ÇáÓøóãóÇÁö íÇ ÑóÈøö íÇ ÑóÈøö æóãóØúÚóãõåõ ÍóÑóÇãñ æóãóÔúÑóÈõåõ ÍóÑóÇãñ æóãóáúÈóÓõåõ ÍóÑóÇãñ æóÛõÐöíó ÈöÇáúÍóÑóÇãö ÝóÃóäøóì íõÓúÊóÌóÇÈõ áöÐóáößó

Allahu është i mire dhe nuk pranon tjetër përveç te mirës, dhe se Allahu i ka urdhëruar besimtaret me atë, qe i ka urdhëruar edhe te dërguarit (pejgamberet). Thotë Allahu i Madhërishëm: " íÇ ÃíåÇ ÇáÑÓá ßáæÇ ãä ÇáØíÈÇÊ æÇÚãáæÇ ÕÇáÍÇ O ju të dërguar, hani atë që është e lejuar dhe e mirë dhe bëni vepra të mira ". (Mu'minun, 51). Poashtu thotë: " íÇ ÃíåÇ ÇáÐíä ÂãäæÇ ßáæÇ ãä ØíÈÇÊ ãÇ ÑÒÞäÇßã O ju që besuat, hani nga të mirat që ua kemi dhënë ". (Bekare, 172), pastaj përmendi njeriun, i cili udhëton gjate; flokëshprishur, i ngrit duart kah qielli (e lutet): O Zoti im! O Zoti im!, ndërsa ushqimin e ka haram, pijen e ka haram, është ushqyer nga harami, andaj si te përgjigjet (plotësohet duaja) te tillit?!". (Muslimi)

12- Duaja. Duaja është armë e fuqishme, me te cilën armatoset dhe mbrohet besimtari. Ne lidhje me duanë ka thënë Allahu:

" æóÞóÇáó ÑóÈøõßõãõ ÇÏúÚõæäöí ÃóÓúÊóÌöÈú áóßõãú Åöäøó ÇáøóÐöíäó íóÓúÊóßúÈöÑõæäó Úóäú ÚöÈóÇÏóÊöí ÓóíóÏúÎõáõæäó Ìóåóäøóãó ÏóÇÎöÑöíäó

60. Zoti juaj ka thënë: "Më thirrni Mua, Unë ju përgjigjem, e ata që nga mendjemadhësia i shmangen adhurimit ndaj Meje, do të hyjnë të nënçmuar në xhehennem". (Gafir, 60)

Thevbani transmeton se Pejgamberi, alejhi’s selam ka thënë:

" áóÇ íóÒöíÏõ Ýí ÇáúÚõãúÑö ÅáÇ ÇáúÈöÑøõ æáÇ íóÑõÏøõ ÇáúÞóÏóÑó ÅáÇ ÇáÏøõÚóÇÁõ

Jetën e shtonë bamirësia ndërsa kaderin e largon duaja".

Ebu Seid transmeton se Pejgamberi, alejhi’s selam ka thënë:

"ãÇ ãä ãõÓúáöãò íóÏúÚõæ ÈöÏóÚúæóÉò áíÓ ÝíåÇ ÃËã æóáÇó ÞóØöíÚóÉõ ÑóÍöãò ÇáÇ ÃóÚúØóÇåõ Çááå ÈåÇ ÅöÍúÏóì ËóáÇóËò ÃãÇ Ãóäú ÊõÚóÌøóáó áå ÏóÚúæóÊõåõ æÇãÇ Ãóäú íóÏøóÎöÑóåóÇ áå Ýí ÇáÂÎöÑóÉö æÇãÇ Ãóäúõ íóÕúÑöÝó Úäå ãöäó ÇáÓøõæÁö ãöËúáóåóÇ ÞÇáæÇ ÅöÐÇð äõßúËöÑõ ÞÇá Çááå ÃóßúËóÑõ

Nuk ka besimtar i cili lutet me ndonjë lutje, ne te cilën nuk ka mëkat  e as shkëputje marrëdhëniesh familjare e te mos ia jap Allahu njërën prej këtyre tre gjerave:

1-(ose) ia shpejton plotësimin ne këtë bote,

2-(ose) ia deponon ne Ahiret,dhe

3-(ose) ia largon me atë dua një te keqe sikurse ajo (e mire ne peshe).

(Atëbotë kur dëgjuan sahabet për këtë vlere te duasë) Thane: Pra do te shpeshtojmë duanë! Tha: Allahu ua shton (te mirat). (Ahmedi).

Selman el Farisu transmeton se Pejgamberi, alejhi’s selam ka thënë:

" Åöäøó Çááøóåó Íí ßóÑöíãñ íÓÊÍí ÅÐÇ ÑóÝóÚó ÇáÑøóÌõáõ Åáíå íóÏóíúåö Ãóäú íóÑõÏøóåõãóÇ ÕöÝúÑðÇ ÎóÇÆöÈóÊóíúäö

Vërtet Allahu është i Gjalle, i Ndershëm (Fisnik), turpërohet qe nëse njeriu i ngrit duart kah Ai t'ia ktheje bosh (pa iu përgjigjur duasë se tij)". ([4])

13- Mos vardisja dunjase. Sa njeriun e ka humbur dynjaja, e sidomos ata qe vet i vardiseshin dhe lidheshin për saj duke harruar kështu Allahun, Krijuesin e tyre. Allahu thotë:

" æóãÇ ÇáúÍóíóÇÉõ ÇáÏøõäúíóÇ ÅöáÇøó ãóÊóÇÚõ ÇáúÛõÑõæÑö

e jeta e kësaj bote nuk është tjetër pos një përjetim mashtrues". (Ali Imran, 185)

" æóãóÇ åóÐöåö ÇáúÍóíóÇÉõ ÇáÏøõäúíóÇ ÅöáøóÇ áóåúæñ æóáóÚöÈñ æóÅöäøó ÇáÏøóÇÑó ÇáúÂÎöÑóÉó áóåöíó ÇáúÍóíóæóÇäõ áóæú ßóÇäõæÇ íóÚúáóãõæäó

64. Kjo jetë e kësaj bote nuk është tjetër vetëm se dëfrim e lojë, e jetë e vërtetë, pa dyshim është ajo e botës së ardhme (Ahireti), sikur ta dinim". (el Ankebut, 64)

" ÝóáóÇ ÊóÛõÑøóäøóßõãõ ÇáúÍóíóÇÉõ ÇáÏøõäúíóÇ æóáóÇ íóÛõÑøóäøóßõã ÈöÇááøóåö ÇáúÛóÑõæÑõ

pra të mos ju mashrojë jeta e kësaj bote dhe të mos ju mashrojë ndaj All-llahut djalli mashtrues". (Llukman, 33)

æóÇáúÂÎöÑóÉõ ÎóíúÑñ æóÃóÈúÞóì  Èóáú ÊõÄúËöÑõæäó ÇáúÍóíóÇÉó ÇáÏøõäúíóÇ

16. Po ju po i jepni përparësi jetës së kësaj bote, 17. E dihet se jeta e botës tjetër është më e dobishme dhe e përjetshme". (e' A'la, 16-17)

14- Bërja e gjerave te dobishme dhe largimi nga free time (koha e lire).

Prej gjerave shume te rëndësishme qe sjellin lumturinë ne këtë jete është bërja e veprave te dobishme, te cilat t'i shtojnë te mirat. T'i meditojmë se bashku këto dy hadithe:

Ebu Hurejre transmeton se Muhamemdi, alejhis selam ka thënë:

" ÇáúãõÄúãöäõ ÇáúÞóæöíøõ ÎóíúÑñ æóÃóÍóÈøõ Åáí Çááøóåö ãä ÇáúãõÄúãöäö ÇáÖøóÚöíÝö æÝí ßõáøò ÎóíúÑñ ÇÍúÑöÕú Úáì ãÇ íóäúÝóÚõßó æóÇÓúÊóÚöäú ÈöÇááøóåö æáÇ ÊóÚúÌóÒ

Muslimani i forte është më i mirë dhe më i dashur tek Allahu se sa muslimani i dobët. Në të dy ka të mira ndërsa ti bëhu kureshtar për atë, që të bën dobi dhe ndihmohu me Allahu e mos u bë i dobët". (Muslimi)

Ibni Abbasi rrëfen se Muhammedi, alejhis selam ka thënë:

" äöÚúãóÊóÇäö ãóÛúÈõæäñ ÝöíåöãóÇ ßóËöíÑñ ãä ÇáäÇÓ ÇáÕøöÍøóÉõ æóÇáúÝóÑóÇÛõ

Shume njerëz nuk dine t'i shfrytëzojnë siç duhet dy begati: Shëndetin dhe kohen e lire".

15- Përkujtim. Përsosja e lumturisë për besimtarin arrihet ne tri gjera, te përmendura ne këtë hadithi,m te cilin duhet ta kesh parasysh përherë:

" ãä ÃóÕúÈóÍó ãöäúßõãú ÂãöäðÇ Ýí ÓöÑúÈöåö ãõÚóÇÝðì Ýí ÌóÓóÏöåö ÚöäúÏóåõ ÞõæÊõ íóæúãöåö ÝóßóÃóäøóãóÇ ÍöíÒóÊú áå ÇáÏøõäúíóÇ

Kush zgjohet prej jush ne mëngjes dhe është i sigurte-qete ne familjen e tij, i shëndoshë ne trupin e tij dhe e ka bukën pe rate ditë, ai është sikur t'i jetë dhënë e tërë bota".

Gjerat shkatërruese te lumturisë

Lumturia sikur qe ka mjete, nëpërmjet te cilave arrihet po ashtu ka shkaqe dhe barriera, te cilat e pengojnë dhe shkatërrojnë. Prej tyre:

1- Pabesimi. Thotë Allahu:

" æóãóäú ÃóÚúÑóÖó Úóä ÐößúÑöí ÝóÅöäøó áóåõ ãóÚöíÔóÉð ÖóäßðÇ æóäóÍúÔõÑõåõ íóæúãó ÇáúÞöíóÇãóÉö ÃóÚúãóì

124. E kush ia kthen shpinën udhëzimit Tim, do të ketë jetë të vështirë dhe në ditën e kijametit do ta ringjall të verbër". (Taha, 124)

2- Mëkatet dhe gabimet. Ka thënë Hasan el Basriu: "Mëkatarët nuk e morën me seriozitet çështjen e Allahut kështu qe i bën mëkat atij ngase pot a respektonin do t'i mbronte. Kur njeriu te behet i pavlere tek Allahu, Allahu nuk do ta nderoje atë siç thotë: " æãä íåä Çááå ÝãÇáå ãä ãßÑã E kë ta nënçmojë Allahu nuk ka kush që e bën të ndershëm". Kush nuk është i ndershëm tek Allahu, ai nuk është i ndershëm as tek njerëzit edhe nëse ata nuk e shprehin këtë". Njerëzit e urrejnë mëkatarin edhe nëse këtë nuk ia thonë.

3- Zilia, urrejtja dhe mëria. Këto janë shkatërruese te zemrës, sjellëse te dëshpërimit, pikëllimit, dhe nëse do dëgjoje këtë këshille profetike:

" áóÇ ÊóÈóÇÛóÖõæÇ æáÇ ÊóÍóÇÓóÏõæÇ æáÇ ÊóÏóÇÈóÑõæÇ æóßõæäõæÇ ÚöÈóÇÏó Çááøóåö ÅöÎúæóÇäðÇ

Mos urreni njeri tjetrin, mos keni zili për njeri tjetrin, mos ia ktheni shpinën njeri tjetrit, por bëhuni robër te Allahut vëllezër (ndërmjet vete)".

Muslimanët ne vend te urrejtjes luten për njeri tjetrin. Allahu thotë:

" æóáóÇ ÊóÌúÚóáú Ýöí ÞõáõæÈöäóÇ ÛöáøðÇ áøöáøóÐöíäó ÂãóäõæÇ

dhe mos lejo në zemrat tona farë urrejtjeje ndaj atyre që besuan". (el Hashr, 10)

4- Padrejtësia. Meqë shume njeriu ka pësuar si shkak i padrejtësisë se tij, Pejgamberi, alejhi’s selam ka tërhequr vërejtjen prej saj dhe siç transmeton Ibni Omeri ka thënë:

" ÇáÙøõáúãõ ÙõáõãóÇÊñ íæã ÇáúÞöíóÇãóÉö

Padrejtësia të sjell errësira në Ditën e Kiametit".

Allahu as shume e ka urryer padrejtësinë saqë ne ligjin e Tij ka caktuar se ai e urren dhe ia ka ndaluar Vetes atë. Në një hadithi kudsijj ka thënë:

" Åäí ÍóÑøóãúÊõ Úáì äóÝúÓöí ÇáÙøõáúãó æóÚóáóì ÚöÈóÇÏöí ÝáÇ ÊóÙóÇáóãõæÇ

Unë ia kam ndaluar Vetës Sime padrejtësinë andaj e bëra te ndaluar edhe në mesin tuaj". (Muslimi)

Ata përherë ne dunja përjetojnë dëshpërime dhe kjo për shkak te lutjes kundër tyre dhe për atë se ne Ahiret do te gjejnë edhe me keq. Thotë Allahu:

" íõÏúÎöáõ ãóä íóÔóÇÁ Ýöí ÑóÍúãóÊöåö æóÇáÙøóÇáöãöíäó ÃóÚóÏøó áóåõãú ÚóÐóÇÈðÇ ÃóáöíãðÇ

31. Ai atë që e do, e shtie në mëshirën e Vet, kurse për zullumqarët ka përgatitur dënim të dhembshëm". (el Insan, 31)

5- Mendjemadhësia. Prej sëmundjeve te zemrës është mendjemadhësia, te cilën Pejgamberi, alejhi’s selam e kishte definuar kështu:

" ÇáúßöÈúÑó ãä ÈóØöÑó ÇáúÍóÞøó æóÛóãóØó ÇáäÇÓ

Mendjemadhësia është mohimi i së vërtetës dhe nënçmimi i njerëzve".

6- Dashuria e flakte. Ibnu'l kajjimi e kishte përshkruar shume bukur dashurinë e kishte thënë: Dehja e dashurisë është me e rende se sa dehja e alkoolit ngase pas dehjes se alkoolit njeriu kthjellet ndërsa pas dehjes se dashurisë vështirë se kthjellet…". Është thëne se fillimi i dashurisë është lodhje, mesi sëmundje ndërsa fundi vdekje.

Sa njeriun sprova e dashurisë e ka hedhur ne zjarre te Xhehennemit, sa njeriun e ka shpjerë ne dënim te dhembshëm, sa njeriun e ka nxjerrur nga feja ashtu siç qimja del prej tëlyenit, sa njeriun e ndershëm e ka bërë të pandershëm, sa pikëllimin e ka shkaktuar, sa humbjen e ka shkaktuar, sa njeriun e ka larguar prej Allahut, sa e sa…

Vëlla i bekuar! Pas këtyre fjalëve qe dëgjove a ke me ndonjë dyshim përkitazi me fundin e padëshiruar te dashurisë dhe se ajo, dashuria e pakontrolluar, është prej gjerave qe largojnë lumturinë. Andaj kush te do lumturi le te largohet nga dashuria me te gjitha llojet e saj, pa marre parasysh se a është dashuri për gra (te huaja-prostitucion), dashuri për fëmijë (pedofilizem), dashuria për foto (erotike) ngase lumturia është ne largimin prej tyre.  

Keni kujdes!..

Vëlla i dashur! Ke kujdes qe te mos mashtrohesh me pamje provuese te kësaj bote, ngase pasuria, pozita, fëmijët, te qeshurit, gruaja, dhe çdo gjë tjetër e kësaj bote, janë vetëm një kënaqësi kalimtare. Allahu thotë:

"Òõíøöäó áöáäøóÇÓö ÍõÈøõ ÇáÔøóåóæóÇÊö ãöäó ÇáäøöÓóÇÁ æóÇáúÈóäöíäó æóÇáúÞóäóÇØöíÑö ÇáúãõÞóäØóÑóÉö ãöäó ÇáÐøóåóÈö æóÇáúÝöÖøóÉö æóÇáúÎóíúáö ÇáúãõÓóæøóãóÉö æóÇáÃóäúÚóÇãö æóÇáúÍóÑúËö Ðóáößó ãóÊóÇÚõ ÇáúÍóíóÇÉö ÇáÏøõäúíóÇ æóÇááøåõ ÚöäÏóåõ ÍõÓúäõ ÇáúãóÂÈö

14. Njerëzve u është zbukuruar dashuria ndaj të këndshmeve, ndaj grave, djemve e ndaj pasurisë së grumbulluar nga ari e argjendi, ndaj kuajve të stolisur, bagëtisë e bujqësisë. Këto janë kënaqësi të kësaj bote, po tek All-llahu është e ardhmja më e mirë". (Ali Imran, 14)

Pastaj vëllezër te mos mashtrohemi me ato qe Allahu ua ka dhënë pabesimtarëve ngase ajo është sprove për ta dhe ne nuk duhet te harrojmë assesi se duhet falënderuar Allahun ne mëngjes e mbrëmje për begatinë e Islamit, qe është burim i lumturisë dhe shpëtimit tone.

E lusim Allahun qe dunjaja te mos jete preokupimi ynë me i madh, te mos jete dituri e vetme jona, po jetën të na e bej shtim në të mira, të na i fale mëkatet dhe gabimet, veprat tona të na i pranoje si të sinqerta dhe vetëm për Te se me te vërtetë, Ai është Bujar dhe Fisnik.

Përshëndetjet qofshin mbi zotëriun tone, Muhammedin, familjen dhe shokët e tij! Lutja jone e fundit është: Falënderimi i takon Allahut, Zotit të botëve!

Muhammed b. Abdul Aziz esh Shemalijj

Burimi: www.islamword.com

Përktheu: Sedat Gani Islami

5-4-2007, e enjte

Vushtrri, Kosove

 

 



[1] Transmetojnë Ahmedi dhe Nesaiu

[2] Transmeton Tirmidhiu ndërsa Shejh Albani e ka cilësuar autentik

[3] Pejgamberi, alejhi’s selam këtu ka patur për qellim demantimin e një ideologjie te prishte se kinse sëmundja ngjitese është ajo qe shkakton vdekjen ose lodhjen e mundimin. Kjo është kështu porse ai dëshiroi t'ua bëjë me dije se pa lejen e Allahut nuk ndodhe asgjë. Mu për këtë, ai i pyeti shume thjeshtë: Nëse mendoni se puna qenka kështu, atëherë kafshës së pare, qe u sëmurë, kush ia ngjiti sëmundjen. Shih me tepër komentin e Sunenit te Tirmidhiut.

[4] Transmeton Tirmdhiu ndërsa Shejh Albani ka thënë se hadithi është autentik