RRUGA
PËR NË LUMTURINË E VËRTETË
Falënderimi
i takon Allahut ndërsa përshëndetjet qofshin mbi Muhammedin, familjen, shokët
dhe tere pasuesit e tij!
Të gjithë e kërkojnë lumturinë…
Vëlla
i dashur! Ne të gjithë hulumtojmë për këtë te vërtetë, musliman apo jomusliman,
i pasur apo i varfër, i bardhe apo i zi, burrë apo grua, i madh apo i vogël, i ndershëm
apo idiot…Në tërë boten, ne çdo lugine e rrafshnalte, ne çdo toke e det, ne çdo
dite e muaj, madje net ere jetën, hulumtojmë për këtë te vërtetë. Pra, për lumturinë
e vërtetë.
Iluzioni i lumturisë…
Çdokush
hulumton lumturinë ne këtë jete, te gjithë kërkojnë rrugët e saj, madje ndodhe
te paguajnë gjera te shtrenjta për te por sa te shumte janë ata, qe kane humbur
rrugën e lumturisë?! Sa te shumte janë ata qe jetojnë ne iluzionet e lumturisë ndërsa
fare nuk e dine, madje mendojnë se janë ne maje te lumturisë?!
Vëlla!
Lumturia
nuk është ne pasurinë qe e fiton, ne veturën qe e nget, ne shtëpinë, qe banon në
të, ne gruan qe e marton, ne postin qe merr, ne famën qe fiton. Edhe pse këto
te ndihmojnë për lumturi megjithatë nuk janë lumturi. Sa i varfëri, beqari, i panjohuri,
i pa kulmi mbi koke, jetojnë ne lumturi, qetësi dhe rehati?!
Lumturia është ndjenje permanente e qetësisë, rehatisë dhe gëzimit, te cilën
e ndien zemra dhe me te cilën dëfrehet i tërë trupi.
Sa
njeriu jetonte ne lumturi te vërtetë e ka kaluar ne lumturi imagjinare, duke
realizuar atë ne këtë bote e duke humbur atë ne boten tjetër, dhe këtë si shkak
i perceptimit te gabuar te saj se kinse ajo përkufizohet vetëm ne këtë bote.
Muslimani
i mençur kur synon diç, ai trason rrugët qe shpijnë tek ai synim, dhe për te
arritur tek lumturia e vërtetë, ja disa rruge-mënyra:
Rruga për në lumturi…
1- Besimi ne Allahun.
Thotë Allahu:
"Ýóãóä íõÑöÏö Çááøåõ Ãóä íóåúÏöíóåõ íóÔúÑóÍú
ÕóÏúÑóåõ áöáÅöÓúáÇóãö æóãóä íõÑöÏú Ãóä íõÖöáøóåõ íóÌúÚóáú ÕóÏúÑóåõ ÖóíøöÞðÇ
ÍóÑóÌðÇ ßóÃóäøóãóÇ íóÕøóÚøóÏõ Ýöí ÇáÓøóãóÇÁ ßóÐóáößó íóÌúÚóáõ Çááøåõ ÇáÑøöÌúÓó
Úóáóì ÇáøóÐöíäó áÇó íõÄúãöäõæäó
125. Atë
që All-llahu dëshiron ta udhëzojë, ia zgjeron zemrën për (të pranuar) Islamin.
Atë që dëshiron ta lërë të humbur, zemrën e tij ia bën shumë të ngusht sikur të
ngjitej në qiell. Kështu All-llahu lëshon dënimin mbi ata që nuk besojnë". (el En'am, 125)
" ãóÇ ÃóÕóÇÈó ãöä ãøõÕöíÈóÉò
ÅöáøóÇ ÈöÅöÐúäö Çááøóåö æóãóä íõÄúãöä ÈöÇááøóåö íóåúÏö ÞóáúÈóåõ æóÇááøóåõ
Èößõáøö ÔóíúÁò Úóáöíãñ
11.
Çfarëdo e keqe që ndodh (godet), nuk mund të jetë ndryshe, vetëm sipas
caktimit të All-llahut, e kush i beson All-llahut, Ai ia udhëzon zemrën e tij;
All-llahu është i gjithëdijshëm për çdo send". (et Tegabun, 11)
Çdo
here qe imani i njeriut përsoset çdo here lumturia e tij shtohet. Lexoje këtë
hadithi, i cili ka ardhur me këtë kuptim. Ebu Jahja Suhejb b. Sinani thotë se
Pejgamberi, alejhi’s selam ka thënë:
" ÚÌÈÇ áÃãÑ ÇáãÄãä¡ Åä ÃãÑå ßáå
áå ÎíÑ¡ æáíÓ Ðáß áÃÍÏ¡ ÅáÇ ááãÄãä¡ Åä ÃÕÇÈÊå ÓÑÇÁ¡ ÔßÑ¡ ÝßÇä ÎíÑÇ áå¡ æÅä
ÃÕÇÈÊå ÖÑÇÁ¡ ÕÈÑ¡ ÝßÇä ÎíÑÇ áå
Çudi me besimtarin, tere puna e tij është në të mirën te tij, dhe
kjo nuk i takon askujt përveç besimtarit; nëse i vjen ndonjë e mire, falënderon
(Allahun) kështu qe është mire për të ndërsa nëse e godet ndonjë bela, ai bën
durim dhe prape është mire për te". (Muslimi)
2- Vepra e mire. Thotë
Allahu:
" ãóäú Úóãöáó ÕóÇáöÍÇð ãöäú
ÐóßóÑò Ãóæú ÃõäúËóì æóåõæó ãõÄúãöäñ ÝóáóäõÍúíöíóäøóåõ ÍóíóÇÉð ØóíøöÈóÉð
97. Kush
bën vepër të mirë, qoftë mashkull ose femër, e duke qenë besimtar, Ne do t'i
japim atij një jetë të mirë (në këtë botë)". (en Nahl, 97)
…d.t.th.
do ta bëjmë ta jetoje një jete te lumtur. Meqë ne të gjithë e duam jetën e
lumtur, neve krahas besimit duhet te bëjmë edhe vepra te mira ngase Allahu thotë:
"óãäú Âãóäó ÈöÇááøóåö æóÇáúíóæúãö ÇáúÂÎöÑö æóÚóãöáó
ÕóÇáöÍÇð ÝóáÇ ÎóæúÝñ Úóáóíúåöãú æóáÇ åõãú íóÍúÒóäõæäó
69. S'ka
dyshim se kush e beson All-llahun (sinqerisht), e beson ditën e gjykimit dhe bën
vepra të mira, për ta nuk do të ketë frikë as pikëllim (me kusht që ta kenë
pranuar të dërguarin e fundit- Muhammedin)". (el Maide, 69)
Vëlla
i dashur! Vepra e mire është kënaqësi dhe begati për ata, qe e kane shijuar dhe
provuar. Prijësi ynë, Muhammedi, alejhi’s selam kënaqësinë, pushimin dhe rehatinë
i gjente ne namaz, madje kishte thënë:
" æÌÚáÊ ÞÑÉ Úíäí Ýí ÇáÕáÇÉ
Kënaqësia
shpirtërore me është bërë në namaz". ([1])
3- Besimi ne caktimin e Allahut; te mirën dhe te keqen. Ta meditojmë se bashku këtë hadithi ta transmetuar
nga Ibni Abbasi, i cili thotë:
" ßäÊ ÎóáúÝó ÑÓæá Çááøóåö Õáì
Çááå Úáíå æÓáã íóæúãðÇ ÝÞÇá íÇ ÛõáóÇãõ Åäí ÃõÚóáøöãõßó ßóáöãóÇÊò ÇÍúÝóÙú
Çááøóåó íóÍúÝóÙúßó ÇÍúÝóÙú Çááøóåó ÊóÌöÏúåõ ÊõÌóÇåóßó ÅÐÇ ÓóÃóáúÊó ÝóÇÓúÃóáú
Çááøóåó æÅÐÇ ÇÓúÊóÚóäúÊó ÝóÇÓúÊóÚöäú ÈöÇááøóåö æóÇÚúáóãú Ãóäøó ÇáúÃõãøóÉó áæ
ÇÌúÊóãóÚóÊú Úáì Ãóäú íóäúÝóÚõæßó ÈöÔóíúÁò áã íóäúÝóÚõæßó ÅáÇ ÈöÔóíúÁò ÞÏ
ßóÊóÈóåõ Çááå áß æóáóæú ÇÌúÊóãóÚõæÇ Úáì Ãóäú íóÖõÑøõæßó ÈöÔóíúÁò áã íóÖõÑøõæßó
ÅáÇ ÈöÔóíúÁò ÞÏ ßóÊóÈóåõ Çááå Úóáóíúßó ÑõÝöÚóÊú ÇáúÃóÞúáóÇãõ æóÌóÝøóÊú
ÇáÕøõÍõÝõ
Një dite isha pas Pejgamberit, alejhis selam ndërsa ai me tha: O Djalosh!
Do t'i mësoj ca fjale: Ruaje Allahun te
ruan edhe Ai ty, kur te kërkosh kërko prej Allahut, kur te mbrohesh mbrohu me
Allahun, dije se sikur tere njerëzimi te tuboheshin për te ta bere një te mire
nuk do ta mund ta bënin përveç nëse atë ta ka shkruar Allahu. Dhe sikur bata te
tuboheshin për te te bere keq nuk do te mund te bënin asgjë përveç asaj qe
Allahu ka caktuar për ty; janë ngritur lapsat dhe janë thare fletat". ([2])
Besimtari
i vërtetë është ai, qe me plot kënaqësi pranon caktimet e Allahut, te mira apo
të këqija qofshin ato ngase kjo bote është bote sprove dhe fatkeqësish.
4- Dituria fetare.
Allahu ka lëvduar dijetaret e ka thënë:
" ÅöäøóãóÇ íóÎúÔóì Çááøóåó ãöäú
ÚöÈóÇÏöåö ÇáúÚõáóãóÇÁ Åöäøó Çááøóåó ÚóÒöíÒñ ÛóÝõæÑñ
Po
All-llahut ia kanë frikën nga robërit e Tij vetëm dijetarët, All-llahu është
mbi gjithçka, është mëkatfalës". (Fatir, 28)
Muaviu,
i biri i Sufjanit transmeton se e ka dëgjuar te dërguarin e Allahut duke thënë:
" ãä íõÑöÏú Çááå Èöåö ÎóíúÑðÇ
íõÝóÞøöåúåõ Ýí ÇáÏøöíäö
Kujt ia do Allahu te mirën e udhëzon në të kuptuarit e fesë".
Ebu
Derdaja ka thënë se e ka dëgjuar te dërguarin e Allahut duke gjene:
"ãä Óóáóßó ØóÑöíÞÇð íóØúáõÈõ Ýíå ÚöáúãÇð Óóáóßó
Çááå Èöåö ØóÑöíÞÇð Åáì ÇáúÌóäøóÉö æóÅöäøó ÇáúãóáÇóÆößóÉó áóÊóÖóÚõ ÃóÌúäöÍóÊóåóÇ
ÑöÖðÇ áöØóÇáöÈö ÇáúÚöáúãö æóÅöäøóåõ áóíóÓúÊóÛúÝöÑõ áöáúÚóÇáöãö ãä Ýí ÇáÓãÇæÇÊ
æóÇáÃóÑúÖö ÍÊì ÇáúÍöíÊóÇäõ Ýí ÇáúãóÇÁö æóÝóÖúáõ ÇáúÚóÇáöãö Úáì ÇáóÚóÇÈöÏö
ßóÝóÖúáö ÇáúÞóãóÑö Úáì ÓóÇÆöÑö ÇáúßóæóÇßöÈö
Kush merr rrugë për të kërkuar dituri, Allahu do ta vë atë në rrugën e
Xhennetit, melaiket do t'i vënë krahët e tyre si kënaqësi ndaj kërkuesit te
diturisë dhe se për dijetarin kërkojnë falje çka ka ne qiej e toke, madje edhe
peshqit ne det. Vlera e dijetarit ndaj një robi adhurues është sikurse vlera e
hënës ndaj yjeve tjera".
Zejd
b. Thabiti ka thënë se e ka dëgjuar te dërguarin e Allahut duke thënë:
" äóÖøóÑó Çááå ÇãúÑóÃð ÓãÚ ãöäøóÇ
ÍóÏöíËðÇ ÝóÍóÝöÙóåõ ÍÊì íõÈóáøöÛóåõ ÝóÑõÈøó ÍóÇãöáö ÝöÞúåò Åáì ãä åæ ÃóÝúÞóåõ
ãäå æóÑõÈøó ÍóÇãöáö ÝöÞúåò áíÓ ÈöÝóÞöíåò
Allahu e ndriçoftë një njeri, i cili dëgjon prej meje një hadithi dhe mban
mend derisa t'ua kumtoje te tjerre ngase ndodh dikush ta bart diturinë tek ai
qe është me i ditur se ky dhe ndodh qe bartësi te mos jete fare i ditur".
Ka
thënë Hitabiu: Kuptimi i hadithit është lutja e Pejgamberit, alejhi’s selam për
të me Neddare, qe është begati dhe gëzim-lumturi.
5- Te përkujtuarit e Allahut të Madhëruar – Dhikri. Prej mjeteve shume te rëndësishme, qe te ndihmojnë
ne arritjen e lumturisë është edhe përmendja e Allahut ngase nëse Allahu është
i dashuri yt atëherë ti përherë do te shoqërohesh me përmendjen e Tij. A nuk
sheh se i dashuri është i gatshëm ta dëgjojë te dashurin e tij kushdo qofte?! Thotë
Allahu:
" ÇáøóÐöíäó ÂãóäõæÇú
æóÊóØúãóÆöäøõ ÞõáõæÈõåõã ÈöÐößúÑö Çááøåö ÃóáÇó ÈöÐößúÑö Çááøåö ÊóØúãóÆöäøõ
ÇáúÞõáõæÈõ
28. Ata
që besuan dhe me të përmendur All-llahun zemrat e tyre qetësohen; pra ta dini
se me të përmendur All-llahun zemrat stabilizohen". (err Rra'd, 28)
Ka
thënë Malik b. Dinari:
" ãÇ ÊáÐÐ ÇáãÊáÐÐæä ÈãËá ÐßÑ Çááå
ÊÚÇáì
Të dëfryerit nuk kane arritur dëfrim me te madh se sa dëfrimin me dhikrin (përkujtimin)
e Allahut".
Mu
për këtë, Muhammedin, alejhi’s selam e përmendte shume Allahun madje ne çdo
rast e rrethane.
6- Çiltërsia dhe dëlirësia shpirtërore. Meqë kjo cilësi vështirë gjendet tek njerëzit,
ajo gjendet ne lumturinë e vërtetë, ne rehatinë dhe pastërtinë shpirtërore. Ta meditojmë
se bashku këtë hadithi te transmetuar nga Enesi, i cili thotë:
"Ishim
në ndejë tek Pejgamberi, alejhi’s selam ndërsa ai na tha: Tani iu vjen një
njeri qe është prej banoreve te Xhennetit. Hyri një njeri prej
medinaseve, i cili sapo kishte marrur abdes dhe mjekra i pikonte ujë ndërsa
sandalet i mbante ne dorën e majte dhe na dha selam.
Te nesërmen ndodhi e njëjta gjë; Pejgamberi, alejhi’s selam ta sikurse dje
dhe erdhi i njëjti person.
Edhe pasnesër ndodhi e njëjta gjë. Abdullah b. Amr el Asi i shkoi pas (ngase
dëshironte ta dinte se si e ka fituar Xhennetin ky njeri) dhe i tha: Kam patur një
mosmarrëveshje me babain dhe jam zotuar se tri dite nuk do te shkoj ne shtëpi
andaj a do te me pranosh ne konak? Pranoi. Pas tri ditësh ai, meqë nuk vërejti diç
te jashtëzakonshme tek ky njeri i tha: O rob i Allahut! Unë nuk kam patur ndonjë
grindje me babain tim, jo, unë kam dëgjuar te dërguarin e Allahut duke përmendur
tri here se do te vjen një njeri prej banoreve te Xhennetit dhe net e tri herët
ishe ti kështu qe pata dëshirë te vija tek ti dhe te shoh se çka bën qe e ke
siguruar Xhennetin dhe te bej edhe unë ashtu. Unë nuk pashe se beje diç te
madhe andaj me rrëfe për sekretin e asaj qe garantoi për ty Pejgamberi,
alejhi’s selam? Tha: Unë nuk bej asgjë me përjashtim te asaj qe ti shikove përveç
se kurrë nuk me ke rene te bie ne gjumë e ta mashtroje dhe urreje ndonjë
besimtar për ndonjë të mirë qe Allahu ia ka dhënë atij. Tha: Kjo qenka ajo qe
ta paska siguruar Xhennetin dhe qe ne nuk kemi mundësi ta lëmë atë".
7- Pajtimi dhe kënaqësia. Kjo është duke shikuar ne ata, qe janë nen ty ne çështjet e dunajse dhe
ne ata qe janë mbi ty nen çështjet fetare. Pejgamberi, alejhi’s selam na kishte
mësuar:
" ÇäÙÑæÇ Åáì ãä åæ ÃÓÝá ãäßã¡ æáÇ
ÊäÙÑæÇ Åáì ãä åæ ÝæÞßã¡ Ýåæ ÃÌÏÑ ÃáÇ ÊÒÏÑæÇ äÚãÉ Çááå
Shikoni në ata, që janë nën ju dhe mos shikoni në ata, që janë mbi ju (më
të pasur se ju) ngase kështu nuk do t'i përbuzni-nënçmoni begatitë e Allahut". (Muslimi)
Ebu
Hurejre transmeton se Muhammedi, alejhi’s selam ka thënë:
"ÅÐÇ äóÙóÑó ÃÍÏßã Åáì ãä ÝõÖøöáó Úáíå Ýí ÇáúãóÇáö
æóÇáúÎóáúÞö ÝóáúíóäúÙõÑú Åáì ãä åæ ÃóÓúÝóáó ãäå
Nëse ndokush prej jush shikon në njerëzit, që Allahu ia ka begatuar me më
shumë pasuri le të shikojë në ata, që janë më të varfër se ai". (Buhariu)
8- Bindja se lumturia e vërtetë për besimtarin është Xhenneti. Allahu ka thënë:
" æóÃóãøóÇ ÇáøóÐöíäó ÓõÚöÏõæÇú
ÝóÝöí ÇáúÌóäøóÉö ÎóÇáöÏöíäó ÝöíåóÇ ãóÇ ÏóÇãóÊö ÇáÓøóãóÇæóÇÊõ æóÇáÃóÑúÖõ ÅöáÇøó
ãóÇ ÔóÇÁ ÑóÈøõßó ÚóØóÇÁ ÛóíúÑó ãóÌúÐõæÐò
108. E
për sa u përket atyre fatmirëve, ata jan në xhennet përgjithmonë, sa të jenë
qiejt dhe toka, përveç atë çka do Zoti yt (All-llahu ju dhuron) shpërblim të
pakëputur". (Hud,
108)
Ebu
Hurejre transmeton se Pejgamberi, alejhi’s selam ka thënë:
" ÇáÏøõäúíóÇ ÓöÌúäõ ÇáúãõÄúãöäö
æóÌóäøóÉõ ÇáúßóÇÝöÑö
Dynjaja është burg për besimtarin dhe Xhennet për pabesimtarin".
9- Shoqëria e zgjedhur. Shoqëria e mire është prej gjerave, qe ta lehtësojnë lumturinë. Sa prej
politeisteve nuk kane qene te lumtur derisa kane pranuar Islamin ngase ne Islam
ata kane gjetur shoqëri te pastër, te sinqerte, te cilët in udhëzuan ne rruge
te drejte. Allahu ka thënë:
"æóÇÕúÈöÑú äóÝúÓóßó ãóÚó ÇáøóÐöíäó íóÏúÚõæäó
ÑóÈøóåõã ÈöÇáúÛóÏóÇÉö æóÇáúÚóÔöíøö íõÑöíÏõæäó æóÌúåóåõ æóáóÇ ÊóÚúÏõ ÚóíúäóÇßó
Úóäúåõãú ÊõÑöíÏõ ÒöíäóÉó ÇáúÍóíóÇÉö ÇáÏøõäúíóÇ æóáóÇ ÊõØöÚú ãóäú ÃóÛúÝóáúäóÇ
ÞóáúÈóåõ Úóä ÐößúÑöäóÇ æóÇÊøóÈóÚó åóæóÇåõ æóßóÇäó ÃóãúÑõåõ ÝõÑõØðÇ
28.
Përkufizoje veten tënde me ata që lusin Zotin e tyre mëngjes e mbrëmje, e që
kanë për qëllim kënaqësinë (razinë) e Tij, dhe mos i hiq sytë e tu prej tyre e
të kërkosh bukurinë e kësaj bote dhe mos iu bind atij që ia kemi shmangur
zemrën e tij prej përkujtimit ndaj Nesh dhe i është dhënë epshit të vet, pse
puna e tij ka mbaruar.
(el Kehf, 28)
Te
lumturit e kane arritur lumturinë me shoqëri ndërsa te dëshpëruarit e kane
arritur dëshpërimin me shoqëri te keqe.
10- Optimizmi dhe jo pesimizmi. Enesi transmeton se Pejgamberi, alejhis selam ka thënë:
" áóÇ ÚóÏúæóì æáÇ ØöíóÑóÉó
æóíõÚúÌöÈõäöí ÇáúÝóÃúáõ ÇáÕøóÇáöÍõ ÇáúßóáöãóÉõ ÇáúÍóÓóäóÉõ
Nuk ka A'da (sëmundje ngjitëse[3]),
nuk ka pesimizëm, ndërsa mua me pëlqen fe'li i mire, fjala e mire (optimizmi)". (Tirmidhiu)
11- Fitimi hallall.
Kjo gjë është shume me rëndësi. Kjo do te thotë qe pasuria jote te jete hallall
ngase ai qe nuk ka pasuri hallall ai do te jete i dëshpëruar. Ka'b b. Ijadi ka thënë
se e ka dëgjuar Pejgamberin, alejhi’s selam duke thënë:
" Åöäøó áößõáøö ÃõãøóÉò ÝöÊúäóÉð
æóÝöÊúäóÉõ ÃõãøóÊöí ÇáúãóÇáõ
Çdo ummet ka patur një sprove ndërsa sprova e ummetit im është ne
pasuri".
Ebu
Hurejre transmeton se Pejgamberi, alejhi’s selam ka thënë:
"ÃóíøõåóÇ ÇáäÇÓ Åöäøó Çááøóåó ØóíøöÈñ áóÇ íóÞúÈóáõ
ÅáÇ ØóíøöÈðÇ æóÅöäøó Çááøóåó ÃóãóÑó ÇáúãõÄúãöäöíäó ÈöãóÇ ÃóãóÑó Èöåö
ÇáúãõÑúÓóáöíäó ÝÞÇá { íÇ ÃóíøõåóÇ ÇáÑøõÓõáõ ßõáõæÇ ãä ÇáØøóíøöÈóÇÊö æóÇÚúãóáõæÇ
ÕóÇáöÍðÇ Åäí ÈöãóÇ ÊóÚúãóáõæäó Úóáöíãñ} æÞÇá {íÇ ÃóíøõåóÇ ÇáøóÐöíäó ÂãóäõæÇ
ßõáõæÇ ãä ØóíøöÈóÇÊö ãÇ ÑóÒóÞúäóÇßõãú } Ëõãøó ÐóßóÑó ÇáÑøóÌõáó íõØöíáõ
ÇáÓøóÝóÑó ÃóÔúÚóËó ÃóÛúÈóÑó íóãõÏøõ íóÏóíúåö Åáì ÇáÓøóãóÇÁö íÇ ÑóÈøö íÇ ÑóÈøö
æóãóØúÚóãõåõ ÍóÑóÇãñ æóãóÔúÑóÈõåõ ÍóÑóÇãñ æóãóáúÈóÓõåõ ÍóÑóÇãñ æóÛõÐöíó
ÈöÇáúÍóÑóÇãö ÝóÃóäøóì íõÓúÊóÌóÇÈõ áöÐóáößó
Allahu është i mire dhe nuk pranon tjetër përveç te mirës, dhe se Allahu i
ka urdhëruar besimtaret me atë, qe i ka urdhëruar edhe te dërguarit
(pejgamberet). Thotë Allahu i Madhërishëm: " íÇ ÃíåÇ ÇáÑÓá ßáæÇ ãä ÇáØíÈÇÊ
æÇÚãáæÇ ÕÇáÍÇ O ju
të dërguar, hani atë që është e lejuar dhe e mirë dhe bëni vepra të mira ". (Mu'minun, 51). Poashtu thotë:
" íÇ ÃíåÇ ÇáÐíä ÂãäæÇ ßáæÇ ãä
ØíÈÇÊ ãÇ ÑÒÞäÇßã O ju që besuat, hani nga të mirat që ua kemi dhënë ". (Bekare, 172), pastaj përmendi
njeriun, i cili udhëton gjate; flokëshprishur, i ngrit duart kah qielli (e
lutet): O Zoti im! O Zoti im!, ndërsa ushqimin e ka haram, pijen e ka haram,
është ushqyer nga harami, andaj si te përgjigjet (plotësohet duaja) te tillit?!". (Muslimi)
12- Duaja. Duaja është
armë e fuqishme, me te cilën armatoset dhe mbrohet besimtari. Ne lidhje me duanë
ka thënë Allahu:
" æóÞóÇáó ÑóÈøõßõãõ ÇÏúÚõæäöí
ÃóÓúÊóÌöÈú áóßõãú Åöäøó ÇáøóÐöíäó íóÓúÊóßúÈöÑõæäó Úóäú ÚöÈóÇÏóÊöí ÓóíóÏúÎõáõæäó
Ìóåóäøóãó ÏóÇÎöÑöíäó
60. Zoti
juaj ka thënë: "Më thirrni Mua, Unë ju përgjigjem, e ata që nga
mendjemadhësia i shmangen adhurimit ndaj Meje, do të hyjnë të nënçmuar në
xhehennem". (Gafir,
60)
Thevbani
transmeton se Pejgamberi, alejhi’s selam ka thënë:
" áóÇ
íóÒöíÏõ Ýí ÇáúÚõãúÑö ÅáÇ ÇáúÈöÑøõ æáÇ íóÑõÏøõ ÇáúÞóÏóÑó ÅáÇ ÇáÏøõÚóÇÁõ
Jetën e shtonë bamirësia ndërsa kaderin e largon duaja".
Ebu
Seid transmeton se Pejgamberi, alejhi’s selam ka thënë:
"ãÇ ãä ãõÓúáöãò íóÏúÚõæ
ÈöÏóÚúæóÉò áíÓ ÝíåÇ ÃËã æóáÇó ÞóØöíÚóÉõ ÑóÍöãò ÇáÇ ÃóÚúØóÇåõ Çááå ÈåÇ ÅöÍúÏóì
ËóáÇóËò ÃãÇ Ãóäú ÊõÚóÌøóáó áå ÏóÚúæóÊõåõ æÇãÇ Ãóäú íóÏøóÎöÑóåóÇ áå Ýí ÇáÂÎöÑóÉö
æÇãÇ Ãóäúõ íóÕúÑöÝó Úäå ãöäó ÇáÓøõæÁö ãöËúáóåóÇ ÞÇáæÇ ÅöÐÇð äõßúËöÑõ ÞÇá Çááå
ÃóßúËóÑõ
Nuk ka besimtar i cili lutet me ndonjë lutje, ne te cilën
nuk ka mëkat e as shkëputje
marrëdhëniesh familjare e te mos ia jap Allahu njërën prej këtyre tre gjerave:
1-(ose) ia shpejton plotësimin ne këtë bote,
2-(ose) ia deponon ne Ahiret,dhe
3-(ose) ia largon me atë dua një te keqe sikurse ajo (e
mire ne peshe).
(Atëbotë kur dëgjuan sahabet për këtë vlere te duasë)
Thane: Pra do te shpeshtojmë duanë! Tha: Allahu ua shton (te mirat). (Ahmedi).
Selman
el Farisu transmeton se Pejgamberi, alejhi’s selam ka thënë:
" Åöäøó Çááøóåó Íí ßóÑöíãñ íÓÊÍí
ÅÐÇ ÑóÝóÚó ÇáÑøóÌõáõ Åáíå íóÏóíúåö Ãóäú íóÑõÏøóåõãóÇ ÕöÝúÑðÇ ÎóÇÆöÈóÊóíúäö
Vërtet Allahu është i Gjalle, i Ndershëm (Fisnik), turpërohet qe nëse njeriu i ngrit
duart kah Ai t'ia ktheje bosh (pa iu përgjigjur duasë se tij)". ([4])
13- Mos vardisja dunjase. Sa njeriun e ka humbur dynjaja, e sidomos ata qe vet i vardiseshin dhe
lidheshin për saj duke harruar kështu Allahun, Krijuesin e tyre. Allahu thotë:
" æóãÇ ÇáúÍóíóÇÉõ ÇáÏøõäúíóÇ
ÅöáÇøó ãóÊóÇÚõ ÇáúÛõÑõæÑö
e jeta e
kësaj bote nuk është tjetër pos një përjetim mashtrues". (Ali Imran, 185)
" æóãóÇ åóÐöåö ÇáúÍóíóÇÉõ
ÇáÏøõäúíóÇ ÅöáøóÇ áóåúæñ æóáóÚöÈñ æóÅöäøó ÇáÏøóÇÑó ÇáúÂÎöÑóÉó áóåöíó
ÇáúÍóíóæóÇäõ áóæú ßóÇäõæÇ íóÚúáóãõæäó
64. Kjo
jetë e kësaj bote nuk është tjetër vetëm se dëfrim e lojë, e jetë e vërtetë, pa
dyshim është ajo e botës së ardhme (Ahireti), sikur ta dinim". (el Ankebut, 64)
" ÝóáóÇ ÊóÛõÑøóäøóßõãõ ÇáúÍóíóÇÉõ
ÇáÏøõäúíóÇ æóáóÇ íóÛõÑøóäøóßõã ÈöÇááøóåö ÇáúÛóÑõæÑõ
pra të
mos ju mashrojë jeta e kësaj bote dhe të mos ju mashrojë ndaj All-llahut djalli
mashtrues".
(Llukman, 33)
æóÇáúÂÎöÑóÉõ ÎóíúÑñ æóÃóÈúÞóì
Èóáú
ÊõÄúËöÑõæäó ÇáúÍóíóÇÉó ÇáÏøõäúíóÇ
16. Po ju
po i jepni përparësi jetës së kësaj bote, 17. E dihet se jeta e botës tjetër
është më e dobishme dhe e përjetshme". (e' A'la, 16-17)
14- Bërja e gjerave te dobishme dhe largimi nga free time (koha e lire).
Prej
gjerave shume te rëndësishme qe sjellin lumturinë ne këtë jete është bërja e
veprave te dobishme, te cilat t'i shtojnë te mirat. T'i meditojmë se bashku këto
dy hadithe:
Ebu
Hurejre transmeton se Muhamemdi, alejhis selam ka thënë:
" ÇáúãõÄúãöäõ ÇáúÞóæöíøõ ÎóíúÑñ
æóÃóÍóÈøõ Åáí Çááøóåö ãä ÇáúãõÄúãöäö ÇáÖøóÚöíÝö æÝí ßõáøò ÎóíúÑñ ÇÍúÑöÕú Úáì ãÇ
íóäúÝóÚõßó æóÇÓúÊóÚöäú ÈöÇááøóåö æáÇ ÊóÚúÌóÒ
Muslimani i forte është më i mirë dhe më i dashur tek Allahu se sa
muslimani i dobët. Në të dy ka të mira ndërsa ti bëhu kureshtar për atë, që të
bën dobi dhe ndihmohu me Allahu e mos u bë i dobët". (Muslimi)
Ibni
Abbasi rrëfen se Muhammedi, alejhis selam ka thënë:
" äöÚúãóÊóÇäö ãóÛúÈõæäñ ÝöíåöãóÇ
ßóËöíÑñ ãä ÇáäÇÓ ÇáÕøöÍøóÉõ æóÇáúÝóÑóÇÛõ
Shume njerëz nuk dine t'i shfrytëzojnë siç duhet dy begati: Shëndetin dhe
kohen e lire".
15- Përkujtim. Përsosja
e lumturisë për besimtarin arrihet ne tri gjera, te përmendura ne këtë
hadithi,m te cilin duhet ta kesh parasysh përherë:
" ãä ÃóÕúÈóÍó ãöäúßõãú ÂãöäðÇ Ýí
ÓöÑúÈöåö ãõÚóÇÝðì Ýí ÌóÓóÏöåö ÚöäúÏóåõ ÞõæÊõ íóæúãöåö ÝóßóÃóäøóãóÇ ÍöíÒóÊú áå
ÇáÏøõäúíóÇ
Kush zgjohet prej jush ne mëngjes dhe është i sigurte-qete ne familjen e
tij, i shëndoshë ne trupin e tij dhe e ka bukën pe rate ditë, ai është sikur
t'i jetë dhënë e tërë bota".
Gjerat shkatërruese te lumturisë
Lumturia
sikur qe ka mjete, nëpërmjet te cilave arrihet po ashtu ka shkaqe dhe barriera,
te cilat e pengojnë dhe shkatërrojnë. Prej tyre:
1- Pabesimi. Thotë
Allahu:
" æóãóäú ÃóÚúÑóÖó Úóä ÐößúÑöí
ÝóÅöäøó áóåõ ãóÚöíÔóÉð ÖóäßðÇ æóäóÍúÔõÑõåõ íóæúãó ÇáúÞöíóÇãóÉö ÃóÚúãóì
124. E
kush ia kthen shpinën udhëzimit Tim, do të ketë jetë të vështirë dhe në ditën e
kijametit do ta ringjall të verbër". (Taha, 124)
2- Mëkatet dhe gabimet. Ka thënë Hasan el Basriu: "Mëkatarët nuk e morën me seriozitet çështjen
e Allahut kështu qe i bën mëkat atij ngase pot a respektonin do t'i mbronte.
Kur njeriu te behet i pavlere tek Allahu, Allahu nuk do ta nderoje atë siç thotë:
" æãä íåä Çááå ÝãÇáå ãä ãßÑã E kë ta nënçmojë Allahu nuk ka kush që e
bën të ndershëm".
Kush nuk është i ndershëm tek Allahu, ai nuk është i ndershëm as tek njerëzit edhe
nëse ata nuk e shprehin këtë". Njerëzit e urrejnë mëkatarin edhe nëse këtë
nuk ia thonë.
3- Zilia, urrejtja dhe mëria. Këto janë shkatërruese te zemrës, sjellëse te dëshpërimit, pikëllimit,
dhe nëse do dëgjoje këtë këshille profetike:
" áóÇ ÊóÈóÇÛóÖõæÇ æáÇ ÊóÍóÇÓóÏõæÇ
æáÇ ÊóÏóÇÈóÑõæÇ æóßõæäõæÇ ÚöÈóÇÏó Çááøóåö ÅöÎúæóÇäðÇ
Mos urreni njeri tjetrin, mos keni zili për njeri tjetrin, mos ia ktheni shpinën
njeri tjetrit, por bëhuni robër te Allahut vëllezër (ndërmjet vete)".
Muslimanët
ne vend te urrejtjes luten për njeri tjetrin. Allahu thotë:
" æóáóÇ ÊóÌúÚóáú Ýöí ÞõáõæÈöäóÇ
ÛöáøðÇ áøöáøóÐöíäó ÂãóäõæÇ
dhe mos
lejo në zemrat tona farë urrejtjeje ndaj atyre që besuan". (el Hashr, 10)
4- Padrejtësia. Meqë
shume njeriu ka pësuar si shkak i padrejtësisë se tij, Pejgamberi, alejhi’s
selam ka tërhequr vërejtjen prej saj dhe siç transmeton Ibni Omeri ka thënë:
" ÇáÙøõáúãõ ÙõáõãóÇÊñ íæã
ÇáúÞöíóÇãóÉö
Padrejtësia të sjell errësira në Ditën e Kiametit".
Allahu
as shume e ka urryer padrejtësinë saqë ne ligjin e Tij ka caktuar se ai e urren
dhe ia ka ndaluar Vetes atë. Në një hadithi kudsijj ka thënë:
" Åäí ÍóÑøóãúÊõ Úáì äóÝúÓöí
ÇáÙøõáúãó æóÚóáóì ÚöÈóÇÏöí ÝáÇ ÊóÙóÇáóãõæÇ
Unë ia kam ndaluar Vetës Sime padrejtësinë andaj e bëra te ndaluar edhe në
mesin tuaj".
(Muslimi)
Ata
përherë ne dunja përjetojnë dëshpërime dhe kjo për shkak te lutjes kundër tyre
dhe për atë se ne Ahiret do te gjejnë edhe me keq. Thotë Allahu:
" íõÏúÎöáõ ãóä íóÔóÇÁ Ýöí
ÑóÍúãóÊöåö æóÇáÙøóÇáöãöíäó ÃóÚóÏøó áóåõãú ÚóÐóÇÈðÇ ÃóáöíãðÇ
31. Ai
atë që e do, e shtie në mëshirën e Vet, kurse për zullumqarët ka përgatitur
dënim të dhembshëm".
(el Insan, 31)
5- Mendjemadhësia. Prej
sëmundjeve te zemrës është mendjemadhësia, te cilën Pejgamberi, alejhi’s selam
e kishte definuar kështu:
" ÇáúßöÈúÑó ãä ÈóØöÑó ÇáúÍóÞøó
æóÛóãóØó ÇáäÇÓ
Mendjemadhësia është mohimi i së vërtetës dhe nënçmimi i njerëzve".
6- Dashuria e flakte.
Ibnu'l kajjimi e kishte përshkruar shume bukur dashurinë e kishte thënë: Dehja
e dashurisë është me e rende se sa dehja e alkoolit ngase pas dehjes se
alkoolit njeriu kthjellet ndërsa pas dehjes se dashurisë vështirë se kthjellet…".
Është thëne se fillimi i dashurisë është lodhje, mesi sëmundje ndërsa
fundi vdekje.
Sa
njeriun sprova e dashurisë e ka hedhur ne zjarre te Xhehennemit, sa njeriun e
ka shpjerë ne dënim te dhembshëm, sa njeriun e ka nxjerrur nga feja ashtu siç
qimja del prej tëlyenit, sa njeriun e ndershëm e ka bërë të pandershëm, sa pikëllimin
e ka shkaktuar, sa humbjen e ka shkaktuar, sa njeriun e ka larguar prej
Allahut, sa e sa…
Vëlla
i bekuar! Pas këtyre fjalëve qe dëgjove a ke me ndonjë dyshim përkitazi me
fundin e padëshiruar te dashurisë dhe se ajo, dashuria e pakontrolluar, është prej
gjerave qe largojnë lumturinë. Andaj kush te do lumturi le te largohet nga
dashuria me te gjitha llojet e saj, pa marre parasysh se a është dashuri për
gra (te huaja-prostitucion), dashuri për fëmijë (pedofilizem), dashuria për
foto (erotike) ngase lumturia është ne largimin prej tyre.
Keni
kujdes!..
Vëlla
i dashur! Ke kujdes qe te mos mashtrohesh me pamje provuese te kësaj bote,
ngase pasuria, pozita, fëmijët, te qeshurit, gruaja, dhe çdo gjë tjetër e kësaj
bote, janë vetëm një kënaqësi kalimtare. Allahu thotë:
"Òõíøöäó áöáäøóÇÓö ÍõÈøõ ÇáÔøóåóæóÇÊö ãöäó ÇáäøöÓóÇÁ
æóÇáúÈóäöíäó æóÇáúÞóäóÇØöíÑö ÇáúãõÞóäØóÑóÉö ãöäó ÇáÐøóåóÈö æóÇáúÝöÖøóÉö
æóÇáúÎóíúáö ÇáúãõÓóæøóãóÉö æóÇáÃóäúÚóÇãö æóÇáúÍóÑúËö Ðóáößó ãóÊóÇÚõ ÇáúÍóíóÇÉö
ÇáÏøõäúíóÇ æóÇááøåõ ÚöäÏóåõ ÍõÓúäõ ÇáúãóÂÈö
14.
Njerëzve u është zbukuruar dashuria ndaj të këndshmeve, ndaj grave, djemve e
ndaj pasurisë së grumbulluar nga ari e argjendi, ndaj kuajve të stolisur,
bagëtisë e bujqësisë. Këto janë kënaqësi të kësaj bote, po tek All-llahu është
e ardhmja më e mirë".
(Ali Imran, 14)
Pastaj
vëllezër te mos mashtrohemi me ato qe Allahu ua ka dhënë pabesimtarëve ngase
ajo është sprove për ta dhe ne nuk duhet te harrojmë assesi se duhet falënderuar
Allahun ne mëngjes e mbrëmje për begatinë e Islamit, qe është burim i lumturisë
dhe shpëtimit tone.
E
lusim Allahun qe dunjaja te mos jete preokupimi ynë me i madh, te mos jete
dituri e vetme jona, po jetën të na e bej shtim në të mira, të na i fale mëkatet
dhe gabimet, veprat tona të na i pranoje si të sinqerta dhe vetëm për Te se me
te vërtetë, Ai është Bujar dhe Fisnik.
Përshëndetjet
qofshin mbi zotëriun tone, Muhammedin, familjen dhe shokët e tij! Lutja jone e
fundit është: Falënderimi i takon Allahut, Zotit të botëve!
Muhammed
b. Abdul Aziz esh Shemalijj
Burimi:
www.islamword.com
Përktheu:
Sedat Gani Islami
5-4-2007,
e enjte
Vushtrri,
Kosove
[1] Transmetojnë Ahmedi dhe Nesaiu
[2] Transmeton Tirmidhiu ndërsa Shejh Albani e ka
cilësuar autentik
[3] Pejgamberi, alejhi’s selam këtu ka patur për
qellim demantimin e një ideologjie te prishte se kinse sëmundja ngjitese është
ajo qe shkakton vdekjen ose lodhjen e mundimin. Kjo është kështu porse ai
dëshiroi t'ua bëjë me dije se pa lejen e Allahut nuk ndodhe asgjë. Mu për këtë,
ai i pyeti shume thjeshtë: Nëse mendoni se puna qenka kështu, atëherë kafshës
së pare, qe u sëmurë, kush ia ngjiti sëmundjen. Shih me tepër komentin e
Sunenit te Tirmidhiut.
[4] Transmeton Tirmdhiu ndërsa Shejh Albani ka thënë
se hadithi është autentik